|
|
Valentine Lovelee of Haely's Future X Moon Shine Miraja A-nest Jewel of Joy Geboren 26 - 8 - 2006 |
||||||||||||||||
|
|
|
Adorable Mikayla Jewel of Joy - NEDERLANDS KAMPIOEN 2011 -
Website van Mikayla: http://mikayla.webklik.nl/page/welkom
Film van Mikayla: Behendigheidwedstrijd november 2009 Behendigheidwedstrijd maart 2010
Foto's van Mikayla: Klik op de foto's voor een vergroting.
Heup onderzoek: De uitslag van het HD röntgenonderzoek van Mikayla: HD-A (vrij)
Wedstrijd uitslagen van Mikayla:
Show uitslagen van Mikayla: (klik hier voor meer show uitslagen)
Reu, 15 weken, leuke en
voor zijn leeftijd goed ontwikkelde pup. Langstok, goed gevormd hoofd,
donkere ogen, goed geplaatste oren. Mooi pigment aan neus en lippen.
Oogranden kunnen nog donker worden. Goed ontwikkeld lichaam, goede hoekingen
voor en achter. Mooie stevige botten. Gangwerk voor leeftijd goed.
Emily's ervaringen met Mikayla "Mikayla heeft mijn leven weer zin gegeven. Ik had voor Mikayla alleen maar met mijn huisgenootje contact, en voor de rest met niemand. Ik woonde al minstens een half jaar in dat huis. Ik kwam nooit buiten. Eigenlijk niemand wist dat ik daar woonde. Ik durfde door dingen die er al eerder gebeurd waren niet meer alleen naar buiten. Ik durfde niet in groepen waar veel mensen bij elkaar waren, dus winkels, de bibliotheek en alle andere plaatsen met veel mensen. Ik was heel bang en kon dus niet normaal functioneren. Toen kregen we een idee: een hulphond die me kon helpen. Toen ik Mikayla na 7 weken mocht ophalen, veranderde mijn leven totaal. Hij moest, en ik dus ook, heel vaak naar buiten. Mensen in de buurt zag ik eigenlijk toen pas. Ik kreeg een doel om wat te gaan doen, want voordat ik Mikayla kreeg, lag ik alleen maar op bed of op de bank. Ik ging van hem houden. Ik leerde de tijd wat meer in te delen, omdat hij regelmatig uit moest. Ook moest Mikayla gesocialiseerd worden. Ik moest dus met hem overal naar toe. Dat vond ik vaak heel eng, maar voor zijn ontwikkeling wat het wel noodzakelijk. Dus ik moest bijvoorbeeld naar het winkelcentrum, naar de kinderboerderij, naar de markt en dergelijke. Mikayla geeft me, zeker nu hij groter is, heel veel zekerheid. Ik kan op hem rekenen. Daardoor ben ik minder bang. Ik kan nu gaan waar ik wil zonder dat er iemand met me mee hoeft. Ook als ik nu bang ben, kruipt hij altijd tegen me aan of legt zijn kop op mijn schoot. Dat geeft me steun. Elke dag is hij er, ongeacht hoe het met me gaat. Hij is altijd blij om bij me te zijn en met me mee te gaan. Tijdens de therapiesessies is het vaak moeilijk en als ik dan heel verdrietig ben, dan komt hij gelijk naar me toe en gaat hij met zijn snuitje tegen me aanduwen. Dat geeft veel troost. Dit motiveert me om door te gaan met mijn leven. Ik wou het leven eigenlijk opgeven, ik hechtte er geen waarde aan. Ik voelde me zo eenzaam, maar nu is dat veel minder, omdat Mikayla er altijd is. Ik ben nu minder bang in de winkel, want hij gaat altijd mee. Ik kan niet uitleggen hoe fijn ik dat vind. Ik vind het nog wel eng als mensen vragen stellen. Maar zo leer ik wel weer communiceren met mensen. Het is wel minder eng als ze vragen wat voor ras het is. Ze bewonderen hem dan van kop tot staart en zeggen dat het een prachtige hond is. Dan ben ik heel trots op hem! Ik was altijd heel bang om alleen thuis te blijven en sloot me dan op in mijn slaapkamer. En als ik dan iets hoorde was ik heel bang. Sinds Mikayla bij me is, ben ik niet meer bang en kan ik alleen thuis blijven en kan ik op me zelf wonen. Dat was eerst totaal niet mogelijk. Mikayla en ik gaan nu vaak naar buiten, dus hij geeft me ook lichaamsbeweging. We spelen veel samen, met de bal en met de frisbee. Mikayla is mijn beste maatje. Hij is er altijd en hij doet vaak dingen waar ik om moet lachen. Ik kan niet beschrijven wat Mikayla voor me betekent. Zeker in gebouwen waar veel onbekende mensen zijn. Hij is echt geweldig. Wat hij voor me doet is onbeschrijfelijk. Het zou geweldig zijn als er nog meer hulphonden komen voor mensen met een psychische handicap. Ik voel me door Mikayla veel beter en zelfstandiger en zelfverzekerder. Dit is zo fijn. Zonder hulphond was ik nooit zo gemakkelijk uit bed en uit mijn huis gekomen. Sommige dingen lukte me gewoon niet om te doen. Dan konden mensen zoals mijn therapeut wel zeggen dat ik het moest doen, maar als ik dan thuis kwam en de volgende dag wakker werd, dan dacht ik: wat heeft het voor nut om uit mijn bed te gaan of naar buiten te gaan? Dus dat nut is Mikayla. Hij is afhankelijk van mij en ik van hem. Ik ben verantwoordelijk voor hem. Dat is het . |
|||||||||||||||