Een hond voor mij

Mijn naam is Emily. Ik volg sinds september 2005 therapie bij Stichting Petra. Ik krijg zowel gesprekstherapie met een psycholoog als therapie met speciaal opgeleide paarden (Animal Assisted Therapy). Omdat we ver weg woonden van Middelburg ging de hond van mijn huisgenootje mee naar het intake gesprek. Ik vond dat erg fijn, want de hond voelt wanneer ik het moeilijk had en kroop dan nog dichter bij mij op schoot. Tijdens de volgende bezoeken en gesprekken mocht de hond mee en dat vond ik erg fijn.

Ik liep heel erg vast in het leven en wilde niet meer leven en had geen doel en uitzichten meer. Ook kwam ik niet meer het huis uit, waardoor ik nog meer psychische en medische klachten kreeg. Met de therapeut sprak ik af dat ik elke dag de hond van mijn huisgenootje ging uitlaten. Zo kwamen mensen in de buurt er achter na een half jaar dat er twee mensen in huis woonden in plaats van één. Door een hond voel ik me veiliger, zelfverzekerder, een hond kan je beschermen, een hond kijkt niet naar hoe je er uit ziet of wat voor problemen je hebt. Hij houdt zonder voorwaarde van je. Ook vult een hond je eenzaamheid, ze zijn altijd blij om je te zien en je kan veel leuke dingen met ze doen.

Ik ben erg bang voor veel mensen in één ruimte. Ik durf geen contact te maken met vreemde mensen. Ook vind ik het eng als mannen te dicht bij komen of als ik met hen in één ruimte ben. Alleen zijn is voor mij een probleem. Ik ben erg bang dat vrienden me verlaten en voel me heel eenzaam. Praten met een psycholoog, fysiotherapeut en psychiater is vaak erg zwaar en moeilijk. De therapie met honden en paarden helpt mij om meer te ontspannen. Ze merken als je erg verdrietig bent en de hond kruipt als steun toch altijd dichter tegen je aan, zodat het je weer nieuwe kracht geeft om verder te praten.

Omdat mijn klachten mijn dagelijkse leven erg beperkt en ik door mijn angsten geen normaal sociaal leven heb, was er een oplossing noodzakelijk. Ik wilde altijd al een hond voor mijzelf, een hond die mij kan helpen en beschermen in het dagelijkse leven. Het enige probleem is dat een hond niet overal mee naar toe mag. Bijvoorbeeld in een bibliotheek mag een hond niet in. Dit is voor mij al een probleem, want ik durf niet alleen naar binnen. Omdat ik toch een zelfstandig leven wil lijden, kwamen de fysiotherapeut en psycholoog met een geweldig idee. Ze hadden gelezen dat er in Amerika speciale honden met succes werden opgeleid tot hulphond voor mensen die ook zulke problemen hadden. En omdat de AAA en AAT met zeer veel succes en dankbaarheid al vanuit Amerika is gehaald, waarom dit niet…

Ik vond het een geweldig idee, want zo zou ik een zelfstandiger leven kunnen leiden. Ik had door mijn problemen geen doel meer in het leven en kon me ook nergens voor motiveren. Ik  kwam nergens meer. Maar dit leek me wel wat, want dit is een sleutel voor mij problemen. Omdat ik een opleiding heb gevolgd als dierenartsassistent en hondentrainster, kan ik de pup straks zelf opleiden. Omdat niet alle hondenrassen geschikt zijn, kwamen we al heel snel op de Zwitserse Witte Herder. Het zou een zoon worden van de succesvolle speciaal opgeleide therapiehond Lovelee. Na lang wachten was het dan zo ver: de dekking werd gepland. De vader wordt Moon Shine Miraja uit Duitsland.

26 augustus 2006

Lovelee beviel van 11 gezonde pups. Het nest bestond uit 8 reutjes en 3 teven. Dus het kopen van de spullen is begonnen. Ook hondenboeken worden weer goed door gelezen.

Vandaag mocht ik voor het eerst naar de pups komen kijken. Ze zijn 1,5 week oud. De pups kon ik op één hand vast houden. Ik mocht ook proberen ze aan het flesje te wennen en we hebben ze gewogen. Dit is om te kijken of alle puppy’s goed aankwamen in gewicht. Maar moeder Lovelee deed het zo goed dat alle pupjes goed aankwamen.

14 september 2006

De pups zijn nu 2,5 week. De oogjes en oortjes zijn al open en ze kruipen rond in de werpkist. Ik kan ze nog net met twee handen vast houden. Mijn huisgenootje was mee gekomen en we waren het allebei over eens: het zijn net kleine ijsbeertjes. Ik moest ondertussen een stamboomnaam gaan verzinnen.

20 september 2006

Vandaag zijn ze 3,5 week. Ze gaan nu al een beetje spelen met elkaar en het kruipen is nu lopen geworden. Nu kan ik al met ze spelen. Vandaag mag ik helpen om de pups eten te geven. Ze hebben allemaal een apart hokje.

27 september 2006

De pups zijn nu 4,5 week. Ik schrik ook vandaag weer hoe hard ze gegroeid zijn. Ik speel heel graag met de pups. Zo vergeet ik even de dagelijkse problemen.

4 oktober 2006

Vandaag zijn ze 5,5 week. Vandaag is er een AAA (Animal Assisted Activities)-middag voor kinderen. Ook ik was uit genodigd. We mogen allemaal met al die pups en met Lovelee knuffelen en spelen. Ik vond het wel eng: die nieuwe mensen en die drukte. Maar door lekker met al die kleine lieve puppy’s te spelen en knuffelen vermindert de stress. De pups vinden het allemaal even leuk als ze maar aandacht krijgen en geknuffeld worden. Ook Lovelee vindt die aandacht geweldig.

11 oktober 2006

Nog 4 nachtjes slapen en dan mag ik eindelijk mijn pupje halen. Er wordt nog een puppytest afgenomen om te kijken welke pup het beste bij mij past. Vandaag speel ik nog even met alle pups, want dit zal de laatste keer zijn dat ik van al die puppy’s tegelijk kan genieten.

14 oktober 2006

Vandaag is het eindelijk zo ver: ik mag mijn kleine eigen pupje mee naar huis nemen. Welke zal het zijn??? Ze bieden me nog drinken aan, maar ik kom vandaag alleen nog maar voor dat ene pupje… Pupje roze is het beste en mooiste pupje. Dit pupje is van de reutjes de meest geschiktste therapie/hulphond. Ik noem de pup Adorable Mikayla Jewel of Joy. Adorable omdat hij schattig is en omdat dora ook een deel is van mijn doopnaam. Mikayla betekent Godsgeschenk en dat is hij natuurlijk! Onderweg piep hij wel en we maken daarom ook een tussenstop. Hij maakt gelijk kennis met de hond van mij huisgenootje, want die had ik mee genomen. Ik ben zo blij om hem dan aan mij huisgenootje te laten zien. Elk uur zet ik hem even buiten. Alleen durfde ik hem niet ‘s nachts uit te laten, maar dit pupje is zo super, want hij slaap gewoon door! En ‘s avond kan hij gewoon in de tuin uitgelaten worden.

15 oktober 2006

Mikayla gaat mee naar de kerk, omdat hij net één dag bij mij is en omdat hij elk uur uit moet. Iedereen vindt het een schattig en mooi pupje. Hij gaat lekker liggen slapen en stoort zich aan niks of niemand. En hij vindt al die belangstelling natuurlijk geweldig!

16 oktober 2006

Vandaag ben ik met Mikayla voor gezondheidscontrole naar de dierenarts geweest. Hij is natuurlijk gezond verklaard. Sinds vandaag woon ik ook dicht bij het strand en ben dus vandaag gelijk naar het strand geweest, op de fiets en daar achter de hondenfietskar. De hond van mijn huisgenootje blijft 2 weken bij mij logeren. Dat is een 5-jarige Border Collie teefje. En wij genieten dan ook heerlijk van de zon, zee en strand en ik vergeet door die heerlijke rust en zeewind even al de problemen. Ik heb zelfs dat heerlijke vakantiegevoel! Ik zou zonder hond niet naar buiten gaan, laat staan naar het strand. Dus de honden motiveren me om naar buiten te gaan en met ze te rennen. Ook ‘s ochtends kom ik nu uit mijn bed, terwijl ik eerst heel de dag in mij bed of op de bank lag. Ook leert hij vandaag wachten en op commando eten. Dit vindt Mikayla allemaal onzin, want hij wil gewoon aanvallen en laat dit door te piepen en te blaffen duidelijk weten.

18 oktober 2006

Vandaag is Mikayla’s eerste bezoek bij de psychiater. Dit is ook gelijk zijn langste rit van ruim 2 uur. En hoe gedraagt een hulphond in opleiding zich bij de psychiater? Ja, inderdaad, gewoon lekker tegen je voeten aan liggen slapen! Ook zijn we van de week druk bezig geweest met de zindelijkheidstraining en met de basiscommando’s zitten, down en pootje geven.

19 oktober 2006

Mikayla heeft vandaag kennis gemaakt met geiten, schapen, paarden en konijnen.

20 oktober 2006

Mikayla gaat vandaag mee naar de hondenschool waar ik behendigheid doe met de Border Collie. Hij vindt dat wachten toch wel erg ververveld, maar toch gaat hij weer lief slapen. Hij mag even kijken bij de tunnel en heel stoer stapt hij zonder twijfel zo in die tunnel. Ook die andere honden vindt hij erg leuk.

22 oktober 2006

Vandaag zijn we begonnen met het leren alleen thuis te zijn. Mikayla is het er niet echt mee eens en protesteert duidelijk.  Ook dit hoort bij een puppy.  Een puppy moet leren om alleen te kunnen zijn, ook als hij altijd overal mee naar toe gaat.

23 oktober 2006

Mikayla wordt alleen maar knuffelt en lekker mee gespeeld. Ook vindt hij het erg leuk om met de Border Collie te spelen. Als de Border Collie uitgegeten is, gaat hij op zijn achterpoten staan, met zijn poten op de voerstandaard, om te kijken of zij toch nog iets heeft over gelaten. Helaas heeft hij altijd pech, maar hij blijft het doen. Sinds vanavond staat zijn rechter oor omhoog. Het ziet er erg grappig uit. Ik vind het erg leuk om met Mikayla te spelen, maar ik kan ook erg om hem lachen als ik hem zie spelen met al zijn speeltjes. Zijn favoriete speeltje is zijn knuffeleend die kwaakt. Ik heb nog af en toe het gevoel dat hij elk moment weer weg gehaald kan worden. Ik kan gewoon niet geloven dat zo’n lief bolletje wol van mij is.

24 oktober 2006

Vandaag had Mikayla om 20.00 uur zijn allereerste puppycursus. Op de puppycursus zit ook therapie-pup Jollee, dus gelukkig was ik niet alleen. Mikayla loopt al voor, maar we krijgen wel een nieuw commando: let op. Dit gebruik je als je de hond een nieuw commando geeft.

25 oktober 2006

Ik ga vandaag voor het eerst met Mikayla naar de stad. Ook de Border Collie gaat mee. We gaan op de fiets met de fietskar. Mikayla vindt het allemaal geen probleem en loopt keurig aan de riem mee. Het grappige van Mikayla is dat je echt een idee hebt dat hij al overal in zijn leventje geweest is, want hij kijkt nergens van op en als je even stil staat, dan gaat hij rustig zitten of liggen.

27 oktober 2006

Mikayla wordt morgen alweer 9 weken en daarom is het vandaag tijd voor zijn tweede inenting. Dus we gaan we naar de dierenarts. Hij wordt goed bekeken en dan geënt. Hij vindt de dierenarts helemaal niet eng, want hij krijgt altijd in ruil voor de prik een heerlijk hondenkoekje. Mikayla is nu 7 kilo en is goed aangekomen.

28 oktober 2006

Vandaag zijn we naar de boekwinkel geweest en naar de supermarkt. Ik moest vaak zeggen dat Mikayla niet geaaid mocht worden. Verder ging hij rustig liggen wachten tot dat mijn huisgenootje klaar was met boodschappen doen. Het is een goede oefening om rustig te blijven liggen, ook al komen er veel mensen en kinderen langs.

29 oktober 2006

Mikayla ging vandaag mee naar de kerk, want hij kan nog niet alleen zijn. Gelukkig hebben we bij de kerk een koffieruimte waar de bench kan staan. Hij gaat gewoon slapen en tussen door heb ik hem even laten plassen. Ik ging vanavond eten bij mensen van de woonbegeleiding. Ze mogen Mikayla niet aaien, want hij is anders veel te veel afgeleid. Als het even te veel voor me werd, kon ik gewoon even lopen met mij beste vriendje Mikayla. Zo kon ik even ontspannen. Ik voelde mij bij al die nieuwe mensen erg angstig, maar kon als het te veel werd gewoon even met mijn beste vriendje lopen, zonder dat mensen vragen stelden waarom je weg gaat. Ook vandaag gedraagt Mikayla zich zeer goed.

30 oktober 2006

Vanochtend stond zijn linker oor ook omhoog. Een beetje schuin nog, maar hij staat. Vandaag was een zware dag voor mij. Normaal kom ik dan nooit buiten, maar met Mikayla ben ik toch naar buiten gegaan om hem uit te laten. Mikayla wordt steeds aanhankelijker en merkt aan mij dat ik erg verdrietig ben. Ook is hij mee geweest naar de psycholoog, want ik had zijn liefde en zijn levensvreugde hard nodig om weer nieuwe energie te verzamelen om problemen op te lossen. Als ik Mikayla zie, ga ik toch met hem spelen en knuffel ik hem de hele dag. Toen ik Mikayla niet had, zou ik gewoon in bed of op de bank blijven liggen en niet naar buiten gaan.

31 oktober 2006

Vandaag is Mikayla voor het eerst onder de douche geweest. Hij was een bolletje wol, maar nu niet meer. Hij vond het niet erg om te douchen en hij ruikt nu lekker naar hondenshampoo. Hij racete heel de kamer rond en rolde op zijn kussen om die rare geur van zich af te krijgen. Vanavond had Mikayla zijn tweede puppycurcus. Hij vond het erg leuk om nog even met zijn zusje te spelen. We hebben vandaag een nieuw commando geleerd: slaap. De hond moet dan op zijn zij gaan liggen. Dit is erg handig bij de dierenarts als hij even naar de buik van de hond moet kijken. Mikayla heeft toevallig ook pas het commando rollen geleerd. Dus op zijn zij liggen is geen probleem.

1 november 2006

Vandaag zijn we weer even naar de stad geweest op de fiets. Mikayla vond de draaideur bij de bank wel raar, maar toen we voor de tweede keer er door gingen was het normaal. Hij gedroeg zich perfect. Hij ging rustig liggen en bekeek de mensen die aankwamen. Sinds 31 oktober is de Border Collie weer terug naar haar baas en zijn zij en Mikayla dus gescheiden. Het valt me op dat Mikayla, nu de Border Collie weg is, zich nu erg aan mij hecht. Hij vindt het fijn om even op de bank en op bed te kroelen. Ik vind het er leuk om met hem te spelen. Als ik hem zie spelen of als hij bij mij kom kroelen, hou ik zo veel van hem.

2 november 2006

Mikayla weet op een of andere manier elke morgen weer wanneer ik wakker ben. Hij wil dan altijd naar buiten. Zo krijg ik weer een dagindeling, want ik kan niet meer de hele dag in bed of op de bank liggen. Mikayla en ik gaan met de fysiotherapeut en de speciaal opgeleide therapiehond Lovelee en Jollee, de nieuwe therapie-pup in opleiding, lekker wandelen en spelen in het park. Ik vertelde dat er gisteren op RTL 4 een waar gebeurt verhaal was uit Amerika. Het ging over vrouwen in een vrouwengevangenis. Er was een vrouw die bij de vrouwengevangenis kwam met een Australian Shepherd. Ze had de hond uit het asiel gehaald en kwam met het geweldige idee om de gevangenen de hond op te laten leiden voor hulphond voor gehandicapten. De vrouw werd uitgelachen, maar had 9 maanden om het te proberen.Ze haalden nog twee honden uit het asiel: een Welsh Spaniël en een Labrador Retriever. De vrouwen zaten allemaal vast voor moord, maar doordat de honden in de cel mochten slapen en de hele dag met de vrouwen speelden en trainden, kregen ze zo’n band en werden de dagen nuttig gevuld. Wat die honden bij de gevangenen los hebben gemaakt is onbeschrijfelijk en ze hielpen gelijk andere mensen. Ook gaf één van de hulphonden een signaal als de geleider een epilepsie aanval kreeg. Ik zei ook tegen de fysiotherapeut: ik snap niet dat dit niet naar Nederland wordt gehaald, want het heeft zo’n groot succes in Amerika. Net zoals speciaal opgeleide therapiehonden en paarden voor therapieën worden gebruikt. Kijk, ze helpen, maar ze nemen geen banen van psychiaters en psychologen weg, dus daar hoeven ze niet bang voor te zijn. Dit is dus een tussenstap en een aanvulling op de gesprektherapie. Nederlanders zijn denk ik bang voor nieuwe dingen.

Kijk, niet alle honden zijn natuurlijk zo getalenteerd als mijn eigen hulphond in opleiding Mikayla, want welke pup kan met 9,5 week al zitten, down, slaap, ga eten, netje lopen aan de riem, plassen/poepen op commando, op fluitsignaal komen, go get (apporteren), woef (blaffen op commando) en pootje geven! Maar er moeten natuurlijk mensen zijn die deze honden kunnen opleiden en ook nog eens heel goed met mensen om kunnen gaan. Maar wie weet…

3 November 2006

Vandaag brachten we weer een bezoekje aan Stichting Petra om een afspraak te maken. Ik moest even wachten, want ze waren nog even bezig. In de wachtkamer zat een cliënte, ik had haar al vaker gezien en gesproken. “Hé”, zei ze, “is dat één van de pups van Lovelee?” Ik zei: “ja, inderdaad.” Het was voor haar weer even geleden dat ze de pups had gezien. Ze vond het heel leuk om Mikayla te aaien. En Mikayla vond die aandacht erg leuk. Normaal, zonder Mikayla, praat ik eigenlijk niet gauw met mensen, maar met Mikayla heb lukt dit wel. Je hebt altijd een gespreksonderwerp: mijn prachtige witte pup!

4 November 2006

Vandaag is Mikayla al 10 weken, dus is het tijd voor een wormkuurtje. Ik weeg Mikayla even bij de dierenarts. Hij weegt al ruim 8,5 kg. Tijdens de wandeling met Mikayla ging ik even bij paarden kijken bij ons in de buurt. Mikayla had toen hij 7,5 week oud was al paarden gezien, maar nu was hij toch bang voor die grote snuivende beesten. Mikayla blafte er naar alsof die paarden luisteren naar zo’n klein schattig bolletje wol. Even later ging het wel beter, maar hij vond ze niet geweldig. Van de week maar kijken waar meer paarden staan, want hij moet alles heel normaal vinden. Ook zijn we naar verschillende winkels geweest met mijn huisgenootje. De training was negeren van andere mensen, het ging heel goed. Hij is helemaal gek op zijn rubberen bal aan een touw. Ook zijn we van de week bezig geweest met clicker training. Dit is ideaal bij aandacht oefeningen. De theorie daar achter is operant en klassiek conditioneren. Je geeft een commando, bijvoorbeeld zit. Normaal geef je steeds snoepjes om te belonen, met het gevaar dat je te laat ben met belonen. Bij clickertraining geef je eerst een click, gevolg door een beloning, bijvoorbeeld iets lekkers. Dit doe je totdat je ziet dat de hond snapt dat de click betekent: ik krijg een beloning. Met behulp van de clicker kun je dan heel precies gaan belonen.

Vandaag is het een echte Nederlandse herfstdag. Ik moest vandaag nog even naar het postkantoor en natuurlijk ging Mikayla mee. Mikayla vindt het allemaal geen probleem. Vlakbij het postkantoor zit de dierenwinkel en Mikayla en ik konden het niet laten om een paar lekkere botjes te kopen. En natuurlijk kan Mikayla zijn eigen botje dragen, hij is helemaal trots. Wat hij vandaag super doet is zijn bal buiten apporteren en braaf terug brengen. Ik vind dit heel leuk dat hij zo graag met me speelt. Hij vindt dat herfstweer geweldig en hij probeert niet alleen zijn balletje te brengen, maar hij is ook druk bezig om al die blaadjes achterna te rennen. Later zijn we naar de supermarkt geweest. We wachtten in het halletje. Mikayla ging er heel braaf bij liggen.  

5 November 2006

Vandaag zijn Mikayla en ik vroeg wakker, tussen 5.00 en 6.00 uur. Ik wil gewoon nog even lekker in mijn bedje liggen, maar Mikayla vindt het gewoon tijd om te plassen. Volgens mij is hij vergeten dat het weekend is, want ik vind het wel erg vroeg! Daarna wil hij bij me in bed liggen, maar ik heb bij de mensen waar ik vandaag logeer maar een één-persoonsbed en het wordt toch erg krap om nog met zijn tweeën hierin te liggen. Want hij wordt al zo groot.

Vandaag is mijn huisgenootje ziek, dus laat ik Mikayla thuis in plaats van dat ik hem meeneem naar de kerk. Hij krijgt zijn favoriete snack: pens staaf. Hij heeft even gepiept en daarna is hij braaf gaan slapen. Ik heb wel de radio aan gelaten, zodat het niet helemaal stil is in huis.

Weet je wat het mooie is aan Mikayla? Hij vindt me helemaal geweldig! Het maakt niet uit dat ik dingen niet snap, of hoe ik me voel. Hij houdt gewoon van mij zoals ik ben.

6 November 2006

Vandaag gaan we weer voor een gesprek naar de psycholoog. Mikayla is erg ondeugd. Hij mag even los lopen, maar bijt speels in je handen. Dit doen erg zeer, want zijn tanden zijn zo scherp. Mikayla en ik trainen elke dag. Hij kan op commando al vrij veel. Soms heeft hij nog even hulp nodig, maar dat mag: hij is nog maar 10 weken! Hij ligt graag bij me op de bank. Als hij even bij mij gelegen heeft, loopt hij over de bank naar een grote stoel om te gaan slapen, maar dat houdt hij niet lang vol. Hij eet en speelt het liefst. Wat ik wel knap vind van hem is dat als je voer in zijn bak doet, hij keurig kan wachten op het commando om te mogen eten. Dat doe ik al een tijdje, maar ik ben vandaag er achter gekomen dat ik ongeveer 1,5 meter verder op kan gaan staan zonder dat Mikayla gaat eten. Dit is heel moeilijk voor een pup, want ze hebben weinig geduld en eten is iets wat hij graag doet.

7 November 2006

Vandaag is één van de begeleidster weer op bezoek geweest om te praten over verschilden dingen. We hebben gepraat onder andere over het rare beleid in Nederland. Veel mensen weten niet hoe raar de dingen geregeld zijn in Nederland. Je wordt van het kastje naar de muur gestuurd om uitkeringen en zo te regelen. Het lijkt goed geregeld, totdat je er mee te maken krijgt. Dan is het heel ingewikkeld om je inkomen te regelen en dan ben je zo 3 maanden verder. En wie betaalt aan het einde van de maand jou rekeningen? Als je normaal kan werken, dan is het geen probleem, maar word niet ziek of zo, want dan is het andere koek. Het is eigenlijk wel leerzaam om met die dingen in contact te komen, want anders heb je er geen weet van dat Nederland zo in elkaar zit en hoe je andere mensen in de toekomst kan helpen. En dat niet iedereen ’s avonds kan eten wat hij wil. Zo leer je ook dankbaar te zijn voor de kleine dingen in het leven.

Als ik naar Mikayla kijk is hij altijd blij. Of de regen nu met bakken uit de hemel komt of de zon schijnt, zolang hij een baas heeft die voor hem zorgt en van hem houdt, dan kan de wereld vergaan, maar hij blijft op jou rekenen dat je voor hem zorgt en liefde geeft. Net zoals Mikayla op mij vertrouwt dat ik voor hem zorg, zo mag ik op Jezus zien, want hij zal voorzien in alles!

Soms kan je heel veel problemen hebben dat je het gewoon niet ziet zitten. Dat niemand lijkt te snappen wat jouw problemen zijn of dat je gewoon niet weet hoe je het uit moet leggen, maar wees zo als Mikayla. Mikayla weet niet dat er zulke grote plannen zijn met zijn leven. Hij vertrouwt op mij dat ik het beste voor heb met hem. Jezus heeft het beste met ieder voor en wil iedereen helpen, ook al weten we niet wat voor grote plannen hij heeft met mijn en jouw leven, maar weet dat hij alleen het beste met ons voor heeft, ook al lijkt ons leven hopeloos en uitzichtloos. God heeft ook paarden en honden gemaakt om ons te helpen. Een hond kan iemands leven zo verijken. Als ik met de therapeut naar de speciaal opgeleide paarden ging voor therapie moest ik oefeningen doen, bijvoorbeeld met ogen dicht rijden. Dit vond ik heel eng, want je moet 100% op je therapeut vertrouwen, maar ook op het paard. Dit is erg leerzaam, want dit kan je alleen maar leren op deze manier. Een therapeut kan je veel tips geven over hoe je het kan leren, maar vaak in praktijk brengen is heel wat moeilijker. Door middel van deze geweldige paarden en therapeut krijg je tips en je kan het in praktijk brengen. Ook als ik onbewust heel erg gespannen ben en je zit op een paard, die voelt dat en dan kan je er samen met de therapeut aan werken door bijvoorbeeld ademhalings-technieken hoe je er mee om moet gaan. Dit is erg leuk en leerzaam, want je kan de tips gelijk in praktijk brengen. En als je dit gelijk in het dagelijks leven moet toepassen, is het veel moeilijker en ben je veel meer gespannen, omdat je op zo veel dingen moet letten en het is juist de bedoeling dat je ontspant en dan vergeet je de tips weer. En als je met je therapeut een wandeling met het paard maakt en over je moeilijke en pijnlijke onderwerpen praat, werkt het paard mee om je toch te laten ontspannen.

Na het zien van de TV uitzending van ‘4  in het land’ van een tijdje geleden denken veel mensen, we willen ook therapie met dieren gaan geven. Maar wat ze steeds vergeten is dat de speciaal opgeleiden paarden en natuurlijk Lovelee, Jollee en Mikayla geen psychiater of psycholoog zijn en dat er nog altijd gesprekken nodig zullen zijn om je verleden of dingen die jouw en mij zijn overkomen te verwerken. De stap naar een psycholoog is vaak moeilijk, maar iedereen is het waard om gehopen te worden, want weg stoppen en doorgaan met je leven gaat niet. Ook al is het absoluut niet makkelijk om er over te praten. Gelukkig zijn er paarden en honden zoals Lovelee en Jollee om ons er toch bij te helpen en ze geven ook de liefden die we zo gemist hebben in ons leven. Vaak merk je door gebeurtenissen in je leven dat je heel hard en ongevoelig bent naar alles wat leeft, maar voor een klein lief wit, afhankelijk en kwispelend pupje smelt iedereen, denk ik.

8 November 2006

Vannacht is Mikayla voor het eerst los geweest. Normaal doe ik hem in de bench, maar ik wilde zo graag dat hij vannacht bij mij sliep. Maar hij was zelf in zijn bench gaan slapen! Gisteren ging het wel redelijk bij de puppycursus. Verder ben ik vandaag bezig geweest met clickertraining. ‘Down’ wil meneertje alleen als je een snoepje in je hand hebt. Verder gaat het goed. Hij liep veel met zijn koppie omhoog. Dat is een goed teken, want zo heeft hij alle aandacht voor mij. Maar toen we thuis waren, was hij zo gezellig… Hum, hij is gaan slapen en was niet wakker te krijgen! Na ongeveer zowat de hele middag te hebben geslapen, kwam hij weer in beweging en zijn we samen lekker gaan spelen. Daarna hebben we weer even clickertraining gedaan om down te verbeteren. Daarna was hij weer helemaal uitgeput.  

9 November 2006

Ik heb vandaag een afspraak met de therapeut van Stichting Petra. We gaan met Jollee en Mikayla in de stad lopen, om te oefenen in grote drukte. Het is markt, dus ziet het zwart van de mensen. Je kan niet normaal lopen, het is echt voetje voor voetje. De pups deden het beter dan ik, want ik vond die drukte echt verschrikkelijk. Zeker als mensen de pups wilden aaien. Dan komen ze heel dichtbij. Ik vond dit heel eng. Gelukkig liep de therapeut vlak bij me, maar toch. Ik kom dus nooit in de stad als het zo druk is. Als ik in de stad kom, moet het heel rustig zijn, anders ben ik zo weer weg. Gelukkig zei de therapeut steeds: “U mag ze niet aaien. Ze zijn in opleiding.” We gingen even waar het iets rustiger was op een bankje zitten om even door te nemen hoe het gaat met Mikayla. Ik vertelde trots dat Mikayla duidelijk aan geeft wanneer hij moet plassen, want dan gaat hij blaffen of komt hij mij halen. We liepen gelukkig snel weer terug. Het was duidelijk dat de fokker zo veel liefde en energie in de pups heeft gestoken dat ze nergens van op kijken. Dit is heel belangrijk voor therapie- en hulphonden. Ze mogen nergens bang of agressief op reageren.

10 November 2006

Gisteravond was ik zo moe en besefte rond 22.00 uur dat ik op de bank in slaap gevallen was. Mikayla liep los in huis en heeft niks binnen gedaan. Ik liet Mikayla nog even plassen in de tuin en ben toen met Mikayla in mijn bed gekropen. Mikayla kwam vanochtend om 8.00 uur om nog lekker even te knuffelen en te spelen, maar om 8.30 uur vond hij het welletje geweest en vond het tijd dan we uit bed kwamen om hem te laten plassen. Ik gaf hem natuurlijk groot gelijk en ben toen dus ook gelijk uit bed gekomen om hem uit te laten. Na het opruimen van het huis ben ik met Mikayla nog even naar het strand geweest, waar hij even lekker kon rennen. Ook ging ik nog even langs bij Stichting Petra om nog even wat af te geven.

Mikayla is zo makkelijk in de auto. Hij gaat gewoon liggen slapen en hij ziet wel wanneer we er weer zijn.

13 November 2006

Vandaag hadden we overleg met de psycholoog en de woonbegeleiders en een stagiaire. Ik was blij dat Mikayla mee was, want ik vond het eng met zoveel mensen en ik was ook bang. Ik had erg veel moeite om het gesprek te volgen, mijn hoofd kon ik er niet goed bij houden. Mikayla voelde denk ik dat ik het erg eng vond. Ik had Mikayla om schoot genomen als een grote knuffelbeer. Dit vond Mikayla niet erg. Het fijne aan honden is dat als je bang voor iets bent of iets eng vindt en je zoekt steun bij ze, dat ze geen moeilijke vragen stellen wat er aan de hand is.

Mikayla heeft al drie dagen niet één keer binnen een ongelukje gehad, knap hé?!

Mij leek het heel moeilijk om een pup zindelijk te krijgen, maar dat is helemaal niet zo. Je moet alleen de pup in de gaten houden. Ik heb ook mazzel dat Mikayla van zo’n goede fokker komt, want zij hielden het nest heel goed schoon.

14 November 2006

Vandaag hebben we veel getraind met de clicker. Hij kan nu ook buiten op commando blaffen, echt grappig! Ik kwam vreemde honden tegen. Eén was heel groot. Mikayla vond ze eng, terwijl hij er eerst naar toe liep. Ik moest nog even naar de bank. Ik ging op de fiets met Mikayla in de fietskar. Maar onderweg ging het hard regenen. En wie zat het beste? Ja, Mikayla. Hij zat lekker warm en droog en ik werd steeds natter! Ik denk dat de laatste keer was dat ik in de regen gefietst heb ongeveer 1,5 jaar geleden was. Toen had ik mijn rijbewijs nog niet. Maar ik kan niet zeggen dat ik het heel erg vond en het is gezonder!

15 November 2006

Vandaag werd ik wakker en voelde me heel eenzaam. Zonder dat ik wat zei,  kwam Mikayla tegen mijn bed staan en kwam bij me liggen en begon mijn gezicht te likken alsof hij wou zeggen: “Hé, ik ben bij je. Ben je dat vergeten??”

Het is weer eens tijd om een bezoekje aan de psychiater te brengen. Vroeger ging mijn huisgenootje mee, maar zij ziet me nu alleen maar in het weekend.

Ik vind het fijn als iemand mee gaat. Iemand die ik vertrouw, want het is altijd iets persoonlijks en soms moeilijk. Je gaat dan toch anders een gesprek in. Ik had een stagiaire van Stichting Petra mee gevraagd. Zij komt elke dinsdag voor een gesprek naar mij toe. Zij is heel aardig en ik kan goed met haar praten. Dus had ik haar gevraagd of ze met me mee wilden gaan. Mikayla ging natuurlijk ook mee.

Het gaat beter met me, want ik mag met het ene anti-depressivum stoppen!!! Mijn medicijn is Mikayla, daar kan geen antidepressiva tegen op!! Mikayla was heel braaf, dus dacht ik, ik geef hem een snoepje, want we moesten even wachten, omdat de psychiater nog even aan de telefoon was. Maar toen had hij door dat ik nog veel meer snoepjes had en hij dacht: als ik nu maar blaf, dan krijg ik vast nog een snoepje. Ik schrok want hij moet stil zijn, maar hij ging nog een keer blaffen. Toen hij stil was, gaf ik maar zijn bal, want dan is hij zeker stil.

Vandaag is hij voor de eerste keer zelf op de bank gesprongen. Wel met een aanloopje, want hij had de gekke 5 minuten, maar hij kon het wel. Vanmiddag zijn we langs een wei met geiten, schapen en ganzen gelopen. Hij vond het erg interessant. Mikayla was dwars door een heel vies slootje gegaan. Ik dacht dat hij droog stond, Mikayla denk ik ook. Maar helaas, mijn mooie witte pupje was verandert in een vieze grijs/zwarte pup. Ik heb hem afgespoeld in de douche. Daarna racete hij heel de woonkamer rond om droog te worden. Daar kan ik echt om lachen als hij zo maf doet.

16 November 2006

Mikayla is weer zo wit als sneeuw. Gelukkig maar, want we hebben zo therapie. Je kon niet meer zeggen dat het een Zwitserse witte herder pup was. Dat wit is wel erg besmettelijk! De fysiotherapeute vroeg of er nog problemen waren met Mikayla. Ik vertelde dat Mikayla zo bang is voor andere honden. Ik was bang dat ik wat fout had gedaan. Ze vertelde dat alle pups rond de 12 weken van nature bang zijn voor andere honden. Dit trekt vanzelf weer bij. Ze vroeg of ik in december mee wilde doen aan een clubmach. Ze hebben daar ook een baby-klasse waar ook Mikayla mee mag doen. Dit lijk me erg leuk, want dan komen er allemaal Zwitserse Witte Herders bij elkaar. Ook Jollee en Lovelee doen mee. Ook gaan we binnenkort weer een keer naar de therapiepaarden. Ik vind dit heel leuk, want ze vertelde dat ze nieuwe paarden hebben om te trainen. Ik ben benieuwd.

Ik parkeer altijd achter het stadion, omdat dat gratis is. De trein kwam bijna en ik had Mikayla nog niet met treinen laten kennis maken. Hij was totaal niet bang. Hij vond het de gewoonste  zaak van de wereld. Na de therapie ben ik met mijn bovenbuurvrouw naar het strand gereden, om even lekker uit te waaien. Het miezerde, maar ik vond dat niet erg en Mikayla ook niet. Het strand en die ruwe zee… Ik besefte vandaag weer eens hoe heerlijk het is om vlak bij het strand te wonen. Ook als het miezert of als de zon schijn, het blijf heerlijk om even je hoofd op nul te zetten.

17 November 2006

Ik ga vandaag even langs Stichting Petra. Verder heb ik vandaag een afspraak bij de dierenarts voor zijn 3^de enting en rabiës (hondsdolheid). Rabiës is niet verplicht, maar er is van de week een vleermuis gevonden met hondsdolheid- besmetting. Dit is ook gevaarlijk voor mensen. Verder is het makkelijk mocht ik toch naar het buitenland gaan, dan mag hij zo mee en Mikayla is dan voor de komende 3 jaar beschermt. Ook krijg hij nog even een wormkuurtje mee en dan is hij weer klaar. Hij wordt helemaal goed gekeurd door de dierenarts. De dierenarts is erg tevreden.

18 November 2006

We hebben vandaag veel bezoekjes gedaan. Mikayla is weer mee geweest naar het postkantoor en natuurlijk liepen we weer even heel fout. Natuurlijk weer naar de dierenwinkel om lekkere botjes en nep- oren te kopen. Ik had een verjaardag van een vriend vandaag en dus is Mikayla ook mee geweest. Hij gedroeg zich best nestjes. 's Avonds had mijn huisgenootje met vrienden van haar afgesproken om te gourmetten. Hier ben ik ook mee naar toe geweest. Ik had gevraagd of Mikayla mee mocht, want die laat ik natuurlijk niet thuis!!! Soms als hij een keertje thuis blijft als ik naar de kerk ga, dan mis ik hem al. Mikayla ging rustig liggen slapen, ideaal want je moet er niet aan denken dat hij constant aandacht vraagt.

19 November 2006

Vandaag is Mikayla 3 uurtjes zonder problemen alleen geweest. We kregen bezoek en om de rust in huis een beetje te bewaren, dachten we er verstandig aan te doen om de Border collie en Mikayla uit elkaar te halen, maar daar dachten ze alle twee heel anders over. Ze wilden alleen maar spelen en ze zochten elkaar steeds op. Mikayla had ik aan de riem gedaan. Dit is een goede oefening, maar ze kropen stiekem steeds dichter bij om te spelen. Ook toen ze een botje hadden gehad kregen we ze maar heel even rustig. 's Avonds hadden we ze allebei een nep-oor gegeven en toen was het rustig.

Mikayla is zo knap, want hij heeft al heel lang geen ongelukje binnen gedaan.

20 November 2006

Gisteren was ik nog een extra nachtje bij mijn huisgenootje blijven slapen. Mikayla heeft voor het eerst alleen beneden in de bench geslapen. Normaal slaapt hij op mijn kamer in de bench of hij loopt los. Als ik de honden uit ga laten is twee honden best moeilijk in het gareel te houden.

Verder zijn we voor het eerst een bezoekje wezen brengen in België om mij lieve Mikayla te laten zien aan mijn oudste zus. Ik kwam aan. Ik dacht: ach, hij zal wel niet hoeven plassen, maar toch wel en door mijn eigen schuld deed hij een ongelukje. Voor mij nichtjes en neefje was hij echt super lief en rustig. Ze waren dan ook helemaal gek op hem. Mijn zus houdt niet zo van honden, maar ze smolt gelijk voor hem. Ze wou gelijk leuke foto’s maken. Wat zo’n lief kopje wel niet kan doen! Hij deed het ook super, want hij ging gewoon, na het onderzoeken van heel de kamer, lekker liggen slapen.

Toen we naar huis terug reden, kon ik het niet laten om een heerlijk kalfsbeen voor hem te kopen. Wat die kleine melktandje wel niet kunnen opeten! Dat kalfsbeen is zo’n groot succes dat hij heel de avond nergens meer aandacht voor heeft.

21 November 2006

Ik ga met Mikayla maar even trainen, want dat is er de laatste dagen totaal niet van gekomen. Dat is geen doen met twee honden in huis. Ik dacht dat het wel een goede oefening was om weer even bij de schapen, paarden en eenden te kijken. Bij de paarden was hij niet meer heel bang, hij vond ze wel erg groot.

We hadden ook weer puppycursus. Zijn ene zusje is groter dan Mikayla en Jollee is ook zo’n lief hondje. Ik kijk tussen door even gauw hoe Jollee het doet. Ze doet het zo super, ze is zo oplettend, echt heel geconcentreerd en werklustig. Ik hoop dat Mikayla ook af en toe naar Jollee kijkt, niet om te spelen, maar om wat van te leren! We kregen ook een oefening waar ze om de beurt los moesten komen en dat kon hij natuurlijk als de beste. Ik had eigenlijk gedacht: die gaat lekker spelen met zijn zusjes, maar hij vond mij gelukkig toch leuker.

Mikayla heeft trouws een bijnaampje: Mickey. Want niet iedereen vindt Mikayla een makkelijke naam.

22 November 2006

Mikayla en ik gaan met Jollee en de fysiotherapeut in de stad oefenen. Mikayla wil natuurlijk alleen met Jollee spelen. Ik krijg nuttige tips om Mikayla ook zo oplettend te krijgen als Jollee. Ik mag hem alleen aandacht geven als hij op mij let. Ook als je moet wachten, mag hij nog alleen aandacht krijgen als hij rustig ligt en aandacht voor mij heeft. Ook als hij blaft, wat hij zo leuk vindt, mag ik hem geen aandacht meer geven. Hij blaft ook als hij weet dat hij een snoepje krijgt. Nu moet ik hem terugleggen en weg lopen. In plaats van dat ik wacht totdat hij stil is, want door hem aan te kijken krijgt hij toch aandacht, maar hij is ook zo lief... Ik ga hier van de week ook flink mee oefenen. Het zal wel moeilijk worden, want hij is, ook al is hij stout, zo lief!!

23 November 2006

Vandaag met ik bezig om die aandacht oefeningen te doen. Het is echt moeilijk!!! Het is denken, wachten en belonen. Maar het gaat ons vast lukken, maar het heeft even tijd nodig. Verder heeft Mickey heerlijk met de Border collie gespeeld. Maar we haalden ze regelmatig uit elkaar, want anders bleven ze spelen...

24 November 2006

Ik ga mijn trots laten zien aan mij zwangere zus. Hij is zo braaf. Hij moest even alleen zijn, want ik moest met mijn zus boodschappen doen. Ik liet Mikayla in hun gang lopen, want ik moest de boodschappen dragen. Hij heeft zich echt netjes gedragen, geen gepiep en niet binnen geplast!! Tijdens de boodschappen waren we wat vergeten, dus ging ik met Mikayla het maar halen. Het was zijn eerst lopende C1000 bezoek! Ze zeiden dat honden er niet in mochten. Ik heb toen uitgelegd dat dit een hulphond in opleiding is en toen mochten we naar binnen. Geen probleem.

Mickey heeft nu veel meer oog voor mij, met behulp van belonen als hij aandacht voor mij heeft.

25 November 2006

Vandaag doen we het even rustig aan. We trainen wel flink aan de aandachtsoefeningen. Ook gaan we weer naar de EDAH. Mikayla is niet zo goed geconcentreerd. Ik lichtte de verkoopster in dat Mickey een hulphond in opleiding is. En opeens zei zij: o, hij heeft net geplast, ik schrik me een hoedje! En ja, hoor, er ligt een grote plas, OEPS! Wat heb ik nu geleerd? Eerst nog een keer extra uitlaten voordat we boodschappen gaan doen...

We hebben ook veel gespeeld met elkaar: ik heb zelfs mandarijnen verstopt in de huiskamer. Mikayla is gek op mandarijnen.

26 November 2006

Mikayla en ik waren al vroeg wakker, rond 6.00 uur. Ik ga vandaag eerst naar een bijeenkomst. Mikayla gaat ook mee. We zijn vandaag uitgenodigd bij een bijeenkomst van Stichting Petra/Stichting Wil, Stichting MGB en "In de vrijheid". "In de vrijheid" zet zich vooral in voor alcohol- en drugsverslaafden. Stichting MGB zette zich ook eerst alleen in voor alcohol- en drugsverslaafden, maar sinds kort, vanaf september 2006, ook voor mensen met psychische problemen. Ze begeleidden eerst alleen mannen, maar nu werken ze samen met Stichting Petra en Stichting Wil en doen ze ook aan vrouwopvang.

Ik stond te kijken van sommigen die ik normaal alleen in hun werk-  kleding of vrijetijds-kleding zie hoe netjes en mooi ze er uit zagen. Het was vrij druk, want iedere stichting mocht 40 gasten uitnodigen. Niet iedereen kon,  maar de zaal was goed vol. Lovelee en Jollee waren ook mee en ik had Mikayla meegenomen. De honden gedroegen zich prima. Lovelee was helemaal blij dat al die kinderen haar bal wilden verstoppen, om vervolgens gauw te gaan zoeken. Mikayla werd ook als een gek geknuffel door de kinderen.

Er waren onderwerpen die ik moeilijk vond om aan te horen, ik trok dan gauw Mikayla op schoot. De fysiotherapeute vroeg aan mij of er van de week nog problemen waren met Mikayla. Ik had maar een antwoord: hij past niet meer op mijn schoot!

Een stagiaire ging mee naar buiten als ik Mickey moest uitlaten. Ik was blij dat ik even aan de drukte kon ontsnappen. De psycholoog had gevraagd of ik wat wilde vertellen, over Mikayla en begeleid wonen en dat heb ik gedaan. Mikayla ging mee naar voren en ging heel lief naast me zitten, terwijl ik aan het vertellen was. Ik was Mikayla ook vandaag weer dankbaar voor zijn steun.

27 November 2006

We hebben al heel vroeg een afspraak met de psycholoog. Dus Mikayla en ik waren al weer vroeg op pad. We moeste even wachten. Dat vonden we niet erg, want een cliënt die ik ken was er ook, dus kletsten we wat en dronken gezellig een kopje thee. Na de therapie had ik een afspraak met een stagiaire. Zij geeft activerende begeleiding. Zij gaat bijvoorbeeld met me mee naar de bibliotheek, want daar durf ik niet alleen naar toe. We gingen eerst even lunchen, daarna ging ik met haar naar het dierenasiel. Ik had Mikayla niet meegenomen, want die is bang voor die blaffende honden. Er zaten lieve honden, er waren er niet zoveel een stuk of tien, maar wel tien teveel. We gingen ook even bij die katten kijken, die hadden een groot buiten verblijf. Er zaten hele lieve en mooie.

Even later zette ik haar weer af bij Stichting Petra. Ik ging met Mikayla even lekker over het strand lopen. Mikayla vond een groot stuk schipperstouw, hij vond het geweldig om mee te spelen en ook om er mee rond te sleuren. Mikayla is vandaag voor het eerst uit zichzelf tot zijn buik in de zee geweest. Hij vond het een beetje spannend, maar waar het wat minder diep was, ging hij rennen. Toen hij met het schipperstouw in zijn bekkie liep, ging ik rennen met hem, maar hij is nu 13 weken en hij rent me nu al voorbij. Hij vond het heerlijk om te rennen en met het touw en zijn bal te spelen.

28 November 2006

Ik ging vandaag even naar de bank om onder ander de website van Jewel of Joy te bekijken. Ik wilde zien hoever hij is bijgewerkt en hoe het wordt. Ik vind het erg leuk geworden, maar er komen natuurlijk nog meer verslagen. Ook ging ik twee rolletje laten ontwikkelen voor het verslag op de website. Want wat Mikayla en ik allemaal mee maken is zo grappig en bijzonder!

Elke dinsdagavond hebben we puppycursus, ook vandaag weer. Het is buiten en het weer is minder goed vandaag. Maar het trainen ging wel goed. Er waren wat nieuwe hondjes. De kleinste twee waren net cavia’s zo klein. Mikayla heeft nog nooit zulke kleine hondjes gezien. Hij vindt ze dan ook erg interessant en blaft vrolijk naar ze, om te kijken of ze daarvan schrikken en weg lopen. Volgens de fysiotherapeut heeft onze intensieve training al verbetering gegeven: zijn aandacht voor mij is al een stuk beter. Dus het ging wel goed, behalve dat we erg nat regende.

29 November 2006

Vandaag hebben we een afspraak met de fysiotherapeut. Er was een cliëntje klaar met haar therapie met Lovelee. Ze had de pups gezien vanaf toen ze klein waren en was blij om Mikayla weer te zien. Ze mocht lekker even spelen en knuffelen en Mikayla vond het helemaal geweldig, zeker als ze het balletje weg gooide en onder de bank kwam. Mikayla ging blaffen, want hij kon er niet bij. Gelukkig kwam het meisje hem helpen en zo verdwenen ze alle twee half onder de bank om het balletje te zoeken. Het is toch geweldig hoe honden zo’n positieve invloed hebben op kinderen!! Jollee kwam er ook nog even bij en zo was alle rust geweken. Jollee is echt ook zo geweldig met cliënten, ze zeg het meisje gedag en nu willen de twee pups graag spelen met elkaar, maar dat mogen ze niet. Mikayla gaat als een gek blaffen en is de rust snel geweken. We beginnen met de therapie, we praten even over afgelopen zondag. Nu komt ook de psycholoog binnen. Die kwam af op het geblaf, wat ze alleen maar gezellig vond. Ze kwam ons even gedag zeggen en we praten nog wat. Helaas moest ze weer hard aan het werk. Ook wij moesten maar weer eens verder gaan. We gingen met de hondjes naar buiten om te trainen, want dat moet om ze net zo goed getraind te krijgen als Lovelee.

We deden verschillende oefeningen. Ook zijn we bezig met oefenen voor de clubmatch op 10 December. We gingen ook verstoppertje spelen met de hondjes. Als eerste mocht Jollee. We hadden het nog niet eerder gedaan. Toen de fysiotherapeut haar riep terwijl ze verstopt was, keek Jollee naar mij: hé, riep jij?? Maar Jollee vond haar baas al snel. Nu was Mikayla aan de beurt. Mikayla dacht, dit is mijn kans om met mijn zusje te spelen. Dus het was even moeilijk om ze weer uit elkaar te krijgen. Maar even later kwam hij ook, vol vreugde dat hij me gevonden had. We gingen ook nog even naar het stadion. Jollee had nog nooit een trein gezien en vond zo’n lawaai-ding maar raar. Mikayla keek even naar Jollee, alsof hij wou zeggen: joh, het is maar een trein. De tweede trein vond ze toen ook niet meer raar. Wat een stel, zeg!

Mikayla en Jollee deden het heel goed vandaag, ze zijn ook zo slim en lief. Het grappige vond ik dat de fysiotherapeut liet zien hoe ik Mikayla moet voorbrengen bij de keurmeester op de clubmatch. Jollee keek vol aandacht en liep netje aan de riem te draven. Nu moest ik het met Mikayla proberen. Mikayla werd zo enthousiast en liep te huppelen. Ik stopte en vroeg aan Mikayla, hé Mikayla heb je niet op je zus gelet? Hij antwoordde mij met één luide blaf en we schoten toen alle twee zo in de lach. Het is zo’n grapjas.

Mikayla en ik gingen na de therapie, naar de dierenwinkel. Voor een mooi blauw showlijntje te kopen en een kam. Ik kamde hem thuis helmaal uit en nu is het net een witte pluizen bol.

30 November 2006

Mikayla is vanochtend zelf op mijn bed gesprongen! Daarna zijn we al vroeg uit bed, om te oefenen aan het showlijntje. Hij vindt het geen riempje, hij vindt het een leuk speeltouwtje! Maar hij liep netjes aan het showlijntje te draven. En ik ben zo trots op mij witte mooiste pupje. We zijn in de namiddag een lekkere strand wandeling gaan maken. Ik heb van mijn huisgenootje een ballenwerper gekregen om de tennisballen van Mikayla weg te gooien. Nou, heel erg bedankt, joh!! Namens mij en Mikayla. Mikayla is er helemaal weg van en hoe verder de bal vliegt, hoe leuker hij het vindt om er als een gek achteraan te rennen. Hij komt heel de wandeling de bal vrolijk terugbrengen, om hem dan vervolgens weer op te halen.

Mikayla mag nog niet zolang spelen en rennen, dit is slecht voor zijn botten, dus lassen we steeds een pauze in. Dus als ik de bal in de ballenwerper laat en gewoon door loopt, dan loopt Mikayla vol aandacht naast mij. Het maakt hem totaal niet uit of er nu iemand aankomt lopen. Hij heeft alleen maar oog voor mij, nou, volgens mij alleen voor zijn bal maar, oké de volle aandacht heb ik ten minsten. Ook al gaat het deze week wat minder, ik vergeet even de problemen als ik met Mikayla over het strand wandel en lekker met hem speel.

1 December 2006

Ik heb het druk vanochtend met schoonmaken. Na de strandwandeling is mijn huis een zandbank geworden. Mikayla en ik gaan ons wekelijkse bezoekje brengen aan Stichting Petra, want een cliënt die er dan ook is vindt het leuk om Mikayla te aaien. Ik vind het ook gezellig om met haar te kletsen. We gaan vroeg naar het huis waar ik het weekend doorbreng om ook nog even met de border collie daar te spelen en te knuffelen.

2 December 2006

De honden zijn wel rustiger dan vorig weekend. De border collie is niet meer loops. Ik denk dat het met de hormonen te maken had, dat ze vorig weekend zo druk was. Ik ben er al vroeg uit om te trainen met Mikayla. Ik merk vandaag dat als ze met zijn tweeën zijn, er bijna niks mee te beginnen is. Zijn bal komt hij niet terugbrengen en hij wil niet komen, als ze alle twee los lopen. Hij wil graag met de border collie spelen, nou vooruit, voor jou is het trouwens ook weekend. Verder hebben we het rustig aan gedaan, want hij wil weekend houden en hij wil dus doen wat hij wil. Dus laten we het er maar bij voor vandaag.

3 December 2006

Ik en mijn huisgenootje gaan met de twee honden naar de Galderse Meren, ook al regent het een beetje. De honden vinden het heerlijk. Ik vind het erg leuk om met haar hier te wandelen, vroeger kwamen we hier heel vaak. We gingen zelfs in de herfst, in een rubberbootje de Galderse Meren over pedellen. Ook zomers waren we hier te vinden om te zwemmen.

4 December 2006

We gaan vandaag een nieuwe stofzuiger halen. We keken even bij de Its, maar daarna zijn we naar de Blokker gaan kijken en we zijn geslaagd. Mikayla doet het best goed. Mensen op straat maken vaak geluid om de aandacht te krijgen van Mikayla. Dit is voor mij erg vervelend, want hij moet op mij letten. En voor een pup van 14 weken is het toch al zo moeilijk om zich op mij te blijven concentreren. Dus het is dan best moeilijk. Wat  ook erg vervelend is, is dat andere mensen met andere honden, zomaar hun hond bij jou hond willen laten, om te snuffelen en zo. Aan de riem is hij aan het werk, dus mag Mikayla niet met andere honden spelen. Mikayla moet leren andere honden te negeren.

Mikayla is erg verwend. Hij wordt bijna heel de dag door geknuffel, er wordt met hem gespeeld, hij mag overal liggen en hij krijgt veel beloningssnoepjes. Hij heeft echt de beste plaats in de auto, hij ligt heerlijk op een dekbed. Alleen als we aan het werk gaan, dan vraag ik concentratie van hem, voor de rest mag hij lekker spelen, botjes eten en slapen. 

5 December 2006

Ik werd vanochtend wakker en weet je wie bij mij was komen liggen, terwijl ik sliep? Mikayla, hij was dicht tegen me aan gekropen, het was zo lief. We zijn 's middags buiten gaan spelen met de bal. Mikayla en ik moesten ook nog even oefenen voor de clubmatch van zondag. Hij moet netjes aan zijn showlijntje lopen en mooi blijven staan. Voor snoepjes doet Mikayla alles. Ik was ondanks het slechte weer met de bal gaan spelen. Hij wou er wel achteraan rennen, maar wilde hem niet terug brengen, alleen als ik wegrende, kwam hij hem wel brengen. Even later wist hij wat ook al weer de bedoeling was en deed hij het veel beter. Ik heb buiten en binnen nog geoefend voor de clubmatch. Ook heb ik hem helemaal weer uitgeborsteld, hij ziet er dan nog mooier uit.

6 December 2006

Ik ben sinds van de week bezig geweest met wachten met eten. In het begin toen ik hem kreeg, moest hij wachten voor zijn bak. Nu zijn we zo ver dat Mikayla pas eet als ik het zeg. 's Middags hadden Mikayla en ik een bijeenkomst van MGB woonbegeleiding. Ik kende alleen de woonbegeleidster en haar dochter. Zij had haar dochtertje bij en die is dik bevriend met Mikayla. Ik vond al die mensen heel eng en was blij dat Mikayla bij me was. We zijn maar een uurtje geweest, want ik had een afspraak met de fysiotherapeut. Ik was blij, want een cliënt die ik elke vrijdag zie, was er ook. Ook Mikayla vond het leuk om haar te zien en kroop bij haar op de bank. Ik moest even wachten, maar dat vond ik helemaal niet erg, kwam wel goed uit, zo kon ik met de cliënt gezellig bijkletsen. Toen de fysiotherapeute mij kwam halen, waren we nog niet bijgeklets, maar ik zie haar volgende week weer.

We gingen met Jollee en Mikayla achter het station trainen. We gingen eerst verstoppertje spelen, dit is erg leuk om te doen. Daarna hield de fysiotherapeut Mikayla vast, ik moest weg rennen en Mikayla roepen, daarna draaide ik om en liet ze Mikayla los. Mikayla kwam in één rechte streep naar mij. Ook Jollee deed het goed. Ik was blij dat ik Jollee vast moest houden, want zij is niet zo sterk als haar grote broer. Er moest ook nog geoefend worden voor zondag natuurlijk. Dit is met zijn tweeën veel moeilijker. Mikayla loopt het liefs voorop, want dan is hij niet afgeleid door zijn zusje.

's Avonds had ik na die training geen hond meer, hij was zo vreselijk moe, dat hij alleen maar wou eten en slapen.

7 December 2006

Vandaag gaan we naar het huis waar ik het weekend doorbreng. Maar we gaan natuurlijk eerst naar mijn pasgeboren kleine neefje. Ik ben zo benieuwd, eigen baby’s en kinderen zijn altijd het mooist en liefst. Ik ben dan ook helemaal trotste tante van wel zes kinderen. Ik ben altijd blij om ze weer te zien. Mikayla wacht even in de auto, want ze ligt in het ziekenhuis. Het lukt me thuis steeds beter om de border collie en Mikayla uit elkaar te houden, zodat het rustig blijft in huis. We gaan 's avonds gezellig met zijn tweeën de honden uitlaten.

8 December 2006

Vannacht heeft Mikayla voor het eerst zonder bench beneden geslapen. Hij had mijn huisgenootje wel wakker gemaakt, want die sliep beneden. Maar voor de rest geen probleem. Ik merk wel dat we elkaar heel erg missen als we niet bij elkaar zijn. Hij is natuurlijk eigenlijk 24 uur per dag en 7 dagen per week bij mij waar ik ook naar toe ga. Eigenlijk is het wel een goede oefening die we allebei niet geweldig vinden. Verder ging ik nog naar mijn baby-neefje toe. Ik mocht oppassen, gelukkig had hij net gegeten en heeft hij lekker geslapen. Hij is zo lief!!! Mikayla wacht in de auto zonder problemen. Ook bij bezoek aan vrienden was hij heel rustig.

9 December 2006

Vandaag hebben we alle twee een rust dag. We zijn met mijn huisgenootje nog wel even naar de winkel geweest, maar dat was het. Morgen is het  clubmatch van de zwitserse witte herdervereniging en dus een lange inspannende dag. 's Avonds heb ik hem helemaal geborsteld. En nog echt heel even op 'sta' geoefend, maar het was al erg laat en we wilden allebij slapen.

10 December 2006

We gaan al om 5.45 uur op pad naar Zeeland. Ik had met de fokker afgesproken dat ik om half acht bij haar zou zijn. Het is ruim 1.45 uur rijden. We hebben nog wel een kleine tussen stop gemaakt om Jollee en Mikayla te laten plassen. We kwamen aan en er waren al heel veel Zwitserse Witte Herders met eigenaren, zowel stokharige als langstokharig. We melden ons aan en kregen een puppypakketje. Al snel hadden we een rustig plekje gevonden en haalden de kleedjes, knuffels, bench en ander spullen op. Toen kwam ook de eigenaren van Roan er aan. Dit is een broer van Jollee en Mikayla en een pracht van een hond. Hij is veel pittiger dan Mikayla. Ik heb altijd met mij vorige hond, een Fox Terriër draadharig, met fantastische kampioenen van ouders, een show willen lopen. Maar helaas was dat niet te doen door zijn pittige karakter. We waren ingeschreven in de baby-klasse. Allemaal kleine pups. De pups mogen geen roze neus hebben, en de bouw moet goed zijn, de stand van poten moet kloppen, ze mogen niet angstig zijn, moeten een mooie vloeiende loop hebben enzovoort.

Jollee stond in de teven ringen en Mikayla en Roan moesten tegen elkaar en nog zo’n tien andere pups. Je bent in de ring alleen maar bezig met de hond en je kijkt naar andere mensen hoe ze hun hond voorbrengen. Ik was aan de beurt en Mikayla. De keurmeester bekeek en bevoelde de hond en keek naar het gebit. Mikayla vond het allemaal best en we moesten een keer recht vooruit lopen, dit is om te kijken hoe hij met zijn achterhand liep. Mikayla loopt netje op te letten en heeft alleen maar oog voor mij en zo hoort het. Daarna moesten we een rondje lopen, hij moet dan draven en mag niet huppelen. Zo bekijken ze de loop. Na het rondje moet je hem zo mooi mogelijk neerzetten voor de keurmeesters. Mikayla deed het heel goed, voor mij blijft hij toch wel nummer 1 ook al zouden we niet iets winnen. Het leukste is om te kijken naar de andere pups en te bekijken wie er als eerste uit moet.

Ik was vergeten dat Roan een broer van Mikayla was en ik vond hem het mooist van alle pups. Mooi pigment, mooi wit, enzovoort. Mikayla en ik haalde de VIERDE plek en wonnen onze eerst beker!!! Ik was er over eens dat die mooie pup (Roan) ging winnen en hij won de EERSTE plek!!!! Er werd van alle kanten gefotografeerd!

We waren allemaal helemaal trots en vonden het zeker voor de fokker een geweldig prestatie!!! Dit is haar eerste gefokte nest. Ze hebben niet alleen een perfect karakter, maar zijn ook nog eens bloedmooi!!!!

Je krijgt een behoordeling formulier, er stond bij Mikayla op:

Reu, 15 weken, leuke en voor zijn leeftijd goed ontwikkelde pup. Langstok, goed gevormd hoofd, donkere ogen, goed geplaatste oren. Mooi pigment aan neus en lippen. Oogranden kunnen nog donker worden. Goed ontwikkeld lichaam, goede hoekingen voor en achter. Mooie stevige botten. Gangwerk voor leeftijd goed.

Veel belovend.

Ik was benieuwd naar de beoordeling van Jollee. Jolee bleek ook belovend. Als zij wat verder gegroeid is, komt het dus allemaal ook helmaal goed. Er was zelf een opmerking gemaakt over hoe goed ze op de fokker geconcentreerd was en hoe goed ze getraind is. De beoordeling van Roan is ook veel belovend. Maar dat is logisch, hij is de beste van de babyklasse reuen en ook is hij beste tussen de beste reu en teven wedstrijd. Nu kan de eigenaar zeker zeggen dat hij een super mooie hond is.  

Mikayla is op karakter geselecteerd en niet op schoonheid. Maar ik kan wel zeggen dat ik een mooie hond heb, want we hebben een hele goede beoordeling en onze eerste beker!

We waren de rest van de dag bezig met het beoordelen en bekijken van andere Witte Herders. Zo’n show geeft zo’n kick als je een keer bent geweest en je wint ook nog wat, dan ben je toch wel een beetje verslaafd. Deze show is ook erg leuk, want de honden komen met een dagelijkse coupe en niet helemaal opgetut, gepoeierd en zonder dat hij dagen met krulspelden heeft rondgelopen. Het is dus hondvriendelijk.

Ik ging ondertussen Jollee uitlaten. Mikayla had ik even in de bench gedaan. Mikayla had net daarvoor met een leuk piep-balletje gespeeld. Hé, zei ik tegen hun oudste dochter, er zit bloed op de bal. We keken samen gauw het gebitje na. En: Mikayla’s eerste tand miste en een ander tandje zat zo los als wat. Voordat we hem in de bench deden, hadden we het tandje er samen uitgehaald, want Mikayla had er alleen maar las van. We waren helemaal blij alle twee dat de operatie geslaagd was en dat ik Mikayla’s EERSTE mini tandje had.

Ondanks dat de jongste dochter het zeer goed deed met Lovelee, had ze toch de zesde plaats.

Het was afgelopen en we waren helemaal voldaan en vol van de geweldige dag. Roan met zijn zeer trotse eigenaren en ik met mij trots Mikayla kregen nog een fotosessie met en zonder de fokker.

We gingen om deze overwinning te vieren met zijn alle naar de McDonalds. De pups en Lovelee lagen helemaal knock-out naast ons.

Toen we thuis waren vielen Mikayla en ik dan ook naar zo’n lange dag gelijk in slaap!!

11 December 2006

Mikayla en ik waren vannacht even wakker geworden om 4.00 uur. Mikayla moet even plassen. Daarna kroop hij weer bij me in bed en samen vielen we weer in slaap. Om 13.30 uur hadden Mikayla en ik een afspraak bij de psycholoog. De psycholoog kwam nog met een cliënte naar Mikayla kijken. Ik moest even laten zien hoe goed hij luistert. Ik liet Mikayla blaffen op commando, zitten en down. Ze vonden het helemaal geweldig. Hij heeft weer energie en loopt wel tien keer de kamer rond, ook vind hij de palmplant geweldig om mee te spelen. Ik geef hem zijn nieuwe speeltje en hij is tijdens het gesprek verder rustig.

Ik ben vandaag met een stagiaire van Stichting Petra naar het dierenasiel geweest. Er liep een hele mooie en lieve witte kat. Hé, zei ze, die past mooi bij Mikayla. Na het bezoek zijn we begonnen met de recepten die ze had meegenomen. Ik ga ze zeker maken en ik ben er erg blij mee! Ook zijn we bezig geweest met het kerst surprise rijm. Ik ben blij dat ze me geholpen heeft.  Het is moeilijk dan gedacht. Vanavond heeft Mikayla drie tandje verloren: twee midden ondertandjes en één boventandje.

12 December 2006

Vandaag ben ik met Mikayla naar de stad gelopen, want we moeten nog een cadeautje kopen voor de verjaardag van de woonbegeleiding en voor de surprise. We zijn voor alle twee geslaagd en lopen door naar de woonbegeleiding. Mikayla gedraagt zich braaf en blijf keurig liggen op commando. Als we weer terug lopen gaan we even naar de Aldi. Mikayla heeft meer moeite te concentreren op mij. Zeker als mensen proberen zijn aandacht te krijgen.

We gaan ook nog even langs de dierenwinkel om pensstaafjes te kopen, want dat vindt hij lekker en is goed voor hem. s' Avonds gingen we naar de puppycursus. Zijn concentratie was hier een stuk beter en blijven liggen op commando ging heel goed, ook al waren alle twee zijn zusjes aanwezig en was hij los van de riem.  

13 december 2006

Mikayla en ik zijn al vroeg een grote ronde gaan lopen. En weet je wat hij kan? Hij kan zijn riem dragen en hij is er helemaal trots op en ik ook natuurlijk. We gaan vandaag ook even naar Stichting Petra. Hij valt rustig in slaap, nadat hij even Lovelee gedag heeft gezegd. Ik werk tussendoor aan mijn verslagen.  

14 december 2006

Mikayla heeft heel erg last van groeipijn. Hij loop heel erg mank. Vandaag heb ik met de fysiotherapeut therapie. Normaal gaan we een eindje lopen, maar vandaag niet, want Mikayla kan bijna geen poot verzetten. Dus gaan we op een bankje zitten op het plein om de hoek van de praktijk.

15 december 2006

De week zit er al weer op. Mikayla en ik gaan bijna weer terug naar huis, om het weekend te vieren. Maar eerst gaan we naar Stichting Petra, want daar is een cliënte waar ik goed bevriend mee ben geworden. Mikayla had nog steeds erg groeipijn en plofte op de vloer neer. Wij kletsen heel wat af. Totdat er nog een cliënte met een jongetje binnen kwam. Wij stopten ons gesprek en gingen schrijven. Voor ons alle twee is het heel moeilijk zo veel mensen in één ruimte. Toen zij weer weg gingen, hervatten we ons gesprek en kletsen en lachten vrolijk verder. Maar nu werd het tijd om weer naar huis te gaan.

16 december 2006

Vandaag heeft Mikayla ook nog groeipijn, dus laat ik hem alleen maar plassen en een poepje doen en voor de rest lekker rusten.

17 december 2006

De pijn is vandaag gelukkig eindelijk voorbij. Maar we doen het toch nog lekker rustig aan.

18 december 2006

Het is erg gezellig, want gisteren is mijn voormalige huisgenootje met haar Border Collie bij mij blijven logeren. Toen we wakker waren, sprongen alle twee de honden bij mijn huisgenootje op bed. En ze werd vrolijk door alle twee de honden begroet. Nadat we alle twee een beetje wakker waren, vond ze het wel lekker om naar het strand te gaan. Dus we gingen een heerlijk strand wandeling maken, met de twee honden. Zij en wij vonden het heerlijk en genoten van de zon. Het was lekker rustig op het strand. Ik heb wel veel foto’s gemaakt. Want Mikayla groeit zo hard, voor je het weet is hij groter dan de Border Collie. We hadden ook een afspraak met de psycholoog. Toen we daar aankwamen was de cliënt van vrijdag er ook en ik vond het weer erg gezellig om haar weer te zien en voor te stellen aan mijn huisgenootje.

Maar ik had me weer in de tijd vergist, dus gingen we eerst eten en in een hele grote boekwinkel kijken. Mikayla vind het heel moeilijk om op mij te letten, want hij loopt eigenlijk altijd los als we met de twee honden gaan lopen. Dit komt omdat we 's avonds samen de honden uitlaten, de Border collie loop dan ook los en anders trekt Mikayla zo aan de riem.  

19 december 2006

Als we vandaag lekker zijn uitgeslapen,  zowel ik als Mikayla, vind ik het toch maar eens tijd om wat met Mikayla te gaan doen. Ik bel naar de bovenbuurvrouw of ze zin heeft om met mij mee te gaan om een strand wandeling te maken. Dus even later stappen we allebei op de fiets, op weg naar het strand. Mijn auto is snik,snik kapot dus wordt het niet alleen vandaag, maar ook de komende week fietsen of met de bus en trein. Ik ben blij als ik hem kan laten maken zodat ik met de auto kan. Ik durf als het donker is niet naar buiten en dus kan ik ook vanavond helaas niet naar de puppycursus.

Maar eerst gaan we lekker genieten van de heerlijk warme zon en de zee. Mikayla is helemaal door dolle heen en heeft nu alleen maar oog voor mij (of de bal). Hij vindt het heerlijk om de bal te halen en brengen. Ook de bal halen uit de zee is geen probleem. Mikayla gaat steeds verder in de zee en is helemaal nat en zit vol met zand. Maar we genieten allemaal. Van het moment dat we weer thuis kwamen, is hij gaan liggen en heeft lekker liggen slapen. In mijn huis ligt nu wel 1 cm zand, maar hij is na een borstel buurt weer heel mooi wit en zacht. Wat me op viel is dat hij al stuggere haren heeft op zijn staart. Hij verhaart heel erg. Jammer dat zijn hele zachte wollige puppyvacht gaat veranderen in een minder zachte maar stuggere vacht.

20 december 2006

Het is vandaag een leerdag voor Mikayla. Ik neem hem mee naar de arts van het UWV, want daar heb ik een afspraak over de aanvraag van een Wajong uitkering. Omdat ik dus geen auto heb, zit er maar één mogelijkheid op om met de bus te gaan. Mikayla en ik nemen om 8.23 uur de bus. Ik was heel vroeg, omdat ik bang was om de bus te missen. Dus ik stond 20 minuten in de vreselijke kou te wachten! De bus vond Mikayla maar wiebelig en in het begin een beetje vreemd. We kwamen 45 minuten te vroeg op het station. En ik had het zo vreselijk kou. Mikayla had nergens las van en vindt me dan ook maar een koukleum. De trein vond hij gelijk geen probleem, deze wiebelt niet zoals de bus.

Er stond bij het UWV een sticker dan honden verboden waren. Maar ik en Mikayla liepen gewoon binnen. Niemand vond het een probleem. Gelukkig maar, want Mikayla is mijn personal coach en hij is de één van de twee waar ik nog voor leef. De dokter van het UWV was het eens dat Mikayla een positieve werking op mij had. Hij vond het eigenlijk een geweldig idee, een hulphond voor psychisch gehandicapten. Voordat we naar de volgende verzekeringsarts moesten, heb ik met Mikayla in de hal gespeeld met de bal. Bij het eerste gesprek was Mikayla erg ondeugend, hij blafte tegen de ballen die hij zelf had weg gerold. Maar bij het tweede gesprek gedroeg hij zich veel beter. Hij ging lekker slapen. En zo hoor je je te gedragen als hulphond in opleiding!

21 december 2006

Vandaag gaan we naar Stichting Petra. Het is een heel avontuur, omdat we met de bus moeten. En ik heb niet alleen Mikayla bij, maar ook twee grote tassen vol kleren, honden spullen en nog veel meer. De ene tas is vast rond de 20 kg en de andere ongeveer 5 kg. Dus het is een hele verhuizing. Eindelijk aangekomen zijn we op de bank geploft. En dan helemaal gepakt en gezakt naar het station, om vervolgens 1,5 uur te reizen. Nu weet ik weer waarom ik een auto had. Maar de komende twee weken blijf ik gezellig thuis.  

22 december 2006

Mikayla is helemaal gek op de bal en we vinden het heel leuk om samen er mee te spelen. Mikayla vindt het zo leuk om zijn balletje te zoeken, dat hij steeds net alsof doet dat hij hem niet kan vinden om hem vervolgens met zijn neus op te sporen en weer naar mij te brengen. We spelen samen daarom veel met de bal.

23 december 2006

Ik ga met mijn voormalige huisgenootje de kerstboodschappen doen.  Mikayla ligt altijd in de bijkeuken. Het ging altijd goed, maar vandaag heeft hij de beste en mooiste schoenen aangevreten. Ik laat bij thuis komst de honden uit en speel met Mikayla met de bal. Vandaag doen we het lekker rustig aan en ploffen op de bank, nadat ik vier kerststukken gemaakt heb. Dit vind ik altijd zo leuk om te doen. Ik heb er één gemaakt voor de moeder van mijn voormalige huisgenootje. Eén voor haar tante en de andere twee voor haar, voor op tafel met kerst.

24 december 2006

Ik ben met Mikayla ook nog op bezoek geweest bij vrienden van mij. Ze hebben twee lieve en opgevoede honden, een Kooiker en een Australien Shepherd. Mikayla en die Shepherd spelen samen. We besluiten om met die twee honden naar de Asterdplas te gaan. Ik had voor het bezoek Mikayla helemaal uitgekamd en hij was toen zo mooi wit. Maar omdat de honden door het water rennen en door het zand razen, wordt mij mooie witte hondje helemaal bruin, echt overal. Het is heel mooi bij de Asterdplas, want het is mistig. Het is ook erg koud, eigenlijk heel koud en we lopen daarom terug als de honden uitgespeeld zijn. Daar drinken we na het uitlaten van de Kooiker een heerlijke bak warme chocomelk. Ondertussen kletsen we gezellig en de honden drogen op. De hele  woonkamer is bezaaid met zand. Maar wij hondenmensen vinden dat niet erg, daar hebben ze immers stofzuiger en swiffer voor uitgevonden.

25 december 2006

Eerste Kerstdag. De honden worden al vroeg uitgelaten, omdat het een drukke dag zal worden. Om Mikayla toch zijn vele energie kwijt te laten raken, spelen we met de bal. Ik snap niet hoe leuk hij het vindt. Als ik eraan denk dat ik zo’n 15 keer of veel meer achter een bal aan moet lopen, die vervolgens weer weggegooid wordt als ik hem kom brengen... Maar oké, hij vindt het leuk en ik vind het leuk om hem zo enthousiast te zien spelen.

Maar goed, het is weer tijd om terug te gaan. Ik vier al jaren de kerstdagen met mijn huisgenootje en haar familie. Dit is erg gezellig. We doen altijd cadeautjes met de kerst. Dit is erg gezellig. Ook is er altijd wel van die heerlijke Indonesische lekkernij. Maar we gaan weer op tijd weg, om nog een bezoekje aan de oma van mijn huisgenootje te brengen. Het is wel weer tijd om naar huis te gaan, want de honden moeten nog uitgelaten worden. Als we weer thuis komen, ga ik op het veld met Mikayla spelen. Hij vindt het geweldig dat het donker is en om dan met zijn superneus de bal te zoeken.

26 december 2006

Ik was vanochtend al vroeg op, want we moesten heel het huis schoonmaken. Er kwamen vrienden op bezoek. Ook heb ik met de bal gespeeld en heb allebei de honden geborsteld. Er kwam van Mikayla een heleboel puppyvacht af. Aangezien er nu twee honden en een kat in huis rondlopen, is het bijna onmogelijk om heel het huis haar- en zandvrij te krijgen.

De honden hebben we in de tuin gedaan. Toen we zo ongeveer klaar waren met opruimen en schoonmaken, keken we in de tuin. Mikayla vond het maar saai buiten en heeft de helft van de tuin omgeploegd. Dan denk je dus eindelijk het huis schoon te hebben, en dan kan je in de tuin weer alles aanvegen en opruimen... Mikayla was schoon, maar hij is nu helemaal vies, dus dat wordt weer poetsen en borsten.

Ik ga Mikayla nog maar even zijn energie kwijt laten raken. Dan is hij lekker rustig als het bezoek er is. En het werkt, de rest van de dag ligt hij lekker bij me te slapen. Mikayla was heel lief en rustig. Hij ging lekker slapen en hij kreeg extra lekker eten, speciaal voor de kerst. Hij smult altijd al van eten, maar nu extra.

27 december 2006

Na al die drukke kerstdagen gaan we vandaag even naar de AH.We gingen ook nog even met mijn huisgenootje naar andere winkels. Ik kreeg twee hele mooie bloemen in een mooie pot. Ook gingen we een heerlijke taart halen. Verder hebben we rustig aan gedaan en hebben zowat heel de dag heerlijk op de bank voor de tv doorgebracht.

28 december 2006

Mikayla en ik zijn vandaag wel wat actiever geweest. We hebben veel met de bal gespeeld en zoekspelletjes gedaan. De vuurwerk verkoop is begonnen en het knalt van alle kanten al. Maar Mikayla is niet bang en rent gewoon achter zijn bal aan. De Border Collie is wel wat bang. Mikayla vond het vanavond wel raar. Er schoot iemand een pijl af. Mikayla zag het licht in de lucht. Hij blafte zacht, maar hij keek vol bewondering er naar.

Mikayla is volop aan het wisselen. Hij heeft vandaag weer twee tandje verloren: twee boventanden. De nieuwe grote tanden komen al door, ook beneden zitten ze al aardig los en komen de grote tanden door.

29 december 2006

's Ochtends heeft mijn huisgenootje de honden uitgelaten. Dus plof ik als ik wakker ben met de twee honden op de bank en zet een film op. Na de film is het al weer tijd om de honden uit te laten. We gaan een flinke wandeling maken, gewapend met de ballenwerper, een extra bal en de lange lijn. Mikayla is echt slim!! Ik gaf de Border het commando 'blijf' met hand gebaar en ook Mikayla stond gelijk stil. Het was geen toeval, hij deed het vaker.

Tijdens de wandeling vloog de Border achter twee ganzen achter in het veld aan. Mikayla liep achter de Border aan. Gelukkig kwam Mikayla terug op het fluit commando. Want de Border die wil eenden, ganzen en alles wat beweegt opdrijven. Het is en blijf een Border. Gelukkig kwam Mikayla terug en even later de Border ook. Ik had die lange rollijn mee genomen voor de Border. Zij rent achter wild aan en komt dan eigenlijk na hele lange tijd terug. Maar ze verstoort de rust en geeft het foute voorbeeld aan Mikayla. Ik doe Mikayla aan de lange lijn, zodat ze niet weg kan. Hij mag dit gedrag echt niet over gaan nemen!

Bij het water sprong de Border in het water. Ze zag een paar meerkoetjes. Zonder na te denken sprong Mikayla achter haar aan. Ik schrok en Mikayla schrok van mij. Hij zwom gelijk naar de kant, de held! Ik laat de bal in het water rollen, hij haalt hem zonder twijfel uit het water. Ik gooi hem steeds wat verder. Met aanmoediging sprong hij er weer in en zwom naar de bal en snel weer terug. Wat een knappe jongen, ik sprong een gat in de lucht. Er was alleen niks meer van Mikayla over, het leek net een verzopen kat. Thuis weer aangekomen krijg hij een heerlijke bak eten en valt tevreden in slaap.

30 december 2006

We krijgen bezoek. Mijn baby neefje. Mikayla vindt zo’n klein baby’tje maar heel raar en hij kijk er schaapachtig en vol vraagtekens naar. Hij is erg nieuwsgierig. We geven zijn bal maar even om hem bezig te houden en de kleine met rust te laten. Voordat hij straks helemaal vol zit van de hondenkwijl. De rust is weg. Mijn huisgenootje kwam thuis, we hadden Mikayla even vast gelegd. Zodra hij haar ziet, gaat hij als een gek te keer, hij blaft en kwispelt zij staart er bijna af. We hadden nog wat getraind ja, ja dat gaat ook allemaal door. Hij heeft geleerd op commando en op af stand te veranderen van zitten naar liggen. Ik train gelijk met de Border. Het gaat goed. Ook heeft hij geleerd, als we met de ballenwerper spelen, dat hij bij terug komst de bal voor mijn voeten moet neerleggen en zelf zonder enkel commando, alleen met handgebaar rustig naast me moet zitten en blijven zitten. Dit vind hij erg moeilijk, want hij is dan helemaal hyper.  

31 december 2006

Oudjaar. Er wordt heel wat afgeknald. Mikayla interesseert het totaal niets en hij kan zich er totaal niet druk over maken. Terwijl die Border heel de dag rilt als een rietje en sluipend door het huis loopt. Mikayla speelt met de bal los. Als je die Border los laat, peert ze hem.

Ik ga 's middag een grote wandeling maken om zijn energie te lozen. Hij ziet vandaag voor het eerst een wild konijn, maar als het konijn verschrikt weg rent en ik hem roep, komt hij gelukkig met zijn bal in zijn bek terug. Na ontelbare keren apporteren en zoekspelletjes gedaan te hebben, valt hij uitgeput in slaap. Als ik hem vandaag eten geef, gooi ik het overal zodat hij bezig is om het te zoeken en op te eten. Maar als mijn huisgenootje thuis komt en ik Mikayla ga halen voor zijn uitlaat ronde schik ik me rot: mijn lieve brave puppy heeft zich gedragen als een onopgevoed wit vernielzuchtig monster. Er hing een hele mooie kerstster van mijn huisgenootje voor mijn raam. En wat heeft dat vernielzuchtig monster gedaan? Hij heeft hem naar beneden getrokken en helemaal vernietigd. Ik kijk hem aan en vraag aan hem waar dat weer goed voor was. Hoe moet ik dit nou weer uitleggen? Hij kijkt me aan: hé hallo, ik wil niet alleen zijn, ik ben een puppy, schiet op, ik wil nu plassen. Nu weet ik ook al weer waarom ze van die zeer stevige ijzeren kooien hebben die opvouwbaar zijn. Dat is voor vernielzuchtige en stoute puppy’s... Ik weet dat allemaal wel: je moet je spullen opruimen, want een pup kan er niets aan doen dat hij dingen vernielt. Als je niet op je pup kunt letten, moet je hem lekker even in zijn bench stoppen. Ik heb duizenden hondenboeken gelezen, anderen advies gegeven over de opvoeding, heb verschillende honden opgevoed. Hoe is het mogelijk, zo zie je maar elke pup in huis is een risico voor al maar dan ook al je spullen. De dierbaren spullen moeten het komend half jaar in de kast, om tandjes in je kostbaarheden uit te sluiten.

1 Januari 2007

Het is vandaag de eerste dag in het nieuwe jaar. En dus heb ik vandaag een goede start gemaakt om met Mikayla te trainen. We herhalen de commando’s, oefenen het blijf, op afstand van zit naar lig, bal en zoek speeltjes, netjes terugbrengen van de bal, netjes naast me gaan zitten op handgebaar en we oefen ook nog het volgen. Het gaat allemaal prima. Alleen ik merk dat ik intensiever moet gaan trainen op het opletten. Maar dat gaat niet met twee honden. Dus dat staat even op een laag pitje, maar voor de rest wat hij presteert op 17 weken vind ik zeker een prestatie. Gisteren viel er trouwens weer een ondertandje uit en ik heb dus nu al 7 tandjes.

2 Januari 2007

We hebben vandaag een eindje gelopen. Mikayla en ik spelen veel met de bal. En we trainen op afstand, om te blijven zitten en op commando te gaan liggen. Dit gaat heel goed.

3 Januari 2007

Vandaag is het erg koud en het regent en is het dus weer om lekker thuis te zitten en lekker filmpjes kijken. We hebben vandaag ook totaal niet getraind.

4 Januari 2007

We gaan vandaag naar de Galderse meren. Het is heel koud aan de Galderse meren. Mikayla gaat toch zwemmen achter de bal aan. Brrr, dat is echt koud. Hij doet het twee keer en de derde keer liet hij de bal liggen. Hij keek naar mij en toen naar de bal, als of hij wilden zeggen: haal hem zelf maar, ik heb het te koud. Ik probeerde hem nog aan te sporen, maar hij denk: bekijk het maar. Ik laat hem nog wat rennen achter de bal aan. Maar we hadden het alle twee zo koud en gingen daarom maar snel naar huis. Ik had de verwarming op zijn hoogst gezet om op te warmen. Thuis aangekomen was het huis net een zandbank.

5 Januari 2007

Vandaag gaan we niet zo veel doen. Alleen even op bezoek bij vrienden. En verder gaan we lekker filmpje kijken.

6 Januari 2007

Mikayla is nu 19 weken oud. Ik ga de honden al vroeg uitlaten. En we gaan nog even met de bal spelen. Ook trainen we nog even. Mikayla en ik nemen nog even alle commando’s door. Mikayla moet bijvoorbeeld de bal voor mijn voeten leggen en zelf links naast me gaan zitten. Maar als ik mijn hand uitsteek, moet hij de bal in mijn hand leggen. Weet je wat hij trouwens ook kan? Hij brengt de tv-gids en de chips naar mijn huisgenootje! Hoezo, geen geboren hulphond??! Nog even en hij haalt de afstandbediening, doet de lichten aan en alle andere dingen waarvoor je van de bank moet komen! Gemak dient de mens. Ik denk alleen niet dat de fysiotherapeut dit een goed idee vindt...

7 Januari 2007

Eigenlijk waren we van plan om vandaag naar de Galderse meren te gaan. Maar het is zo slecht weer. Mijn huisgenootje en een goede vriend zouden ook mee gaan. Maar we zijn dus toch maar niet gegaan. Mijn huisgenootje en die vriend en ik hebben nog met Mikayla en de bal gespeeld, zodat meneer zijn energie kwijt kon rennen.

8 Januari 2007

We gaan weer terug naar Zeeland. Mikayla vindt het weer heerlijk die rust in huis en hij ontdekt zijn mega-bot en begint er gelijk aan. Alsof hij zo iets heeft: ah, daar heb ik nou zo lang op moeten wachten. Mikayla en ik spelen nog met al zijn speeltjes. Maar omdat we twee weken weg zijn geweest en ik dus daarom niks meer in huis heb, gaan we boodschappen doen. Mikayla moet erg wennen om naast een winkelwagentje te lopen. Normaal pakte ik vaak een mandje, maar dat is toch niet zo handig. Mikayla is helemaal blij als hij mij mag helpen met de boodschappen. Hij draagt vol trots de kinderchocolade.

9 Januari 2007

Ik ben bezig met een goed boek en wil die graag lezen. Dus zijn we vandaag heel lui geweest en hebben de hele dag op bed gelegen. Natuurlijk heb ik Mikayla uitgelaten, maar toen ben ik weer in bed gekropen. 's Avonds hadden we puppycursus, ik was wat vroeger gekomen, om hem te helpen herinneren dat hij ook nog dingen bij geleerd heeft de afgelopen twee weken. De vrouw die ons les geeft is dik tevreden over ons. Ik kan Mikayla los laten zitten, blijven en weg lopen, ook al is Jollee, zijn lievelingszusje, er ook. En als ik hem roep, komt hij in één streep naar mij toe! Ook kon ik hem dus op grote afstand van zitten, naar liggen brengen. Hij is zo slim.

10 Januari 2007

Mikayla en ik hebben een afspraak bij de psychiater. We zijn aan de vroege kant, maar dit geeft niet, want hij moet uitgelaten worden en ik wil nog even met hem spelen. Hij gedraagt zich uitstekend bij de psychiater.

11 Januari 2007

Het stormt vandaag heel erg. Op teletext staat dat de wind met 120 kilometer per uur over de kust raast. Ik ben benieuwd hoe het is op het strand. Dus gaan Mikayla en ik naar het strand. De wind is zo krachtig, maar het heeft wel wat. Het is een hele zandstorm, het zand doet heel zeer in je gezicht. Ook de wind doet zeer aan je oren. Maar het is wel mooi, hoe ruw de zee is. Het is niet te doen op het stand, dus gaan we maar in het park lopen. Hier is het meer beschut, er is alleen veel modder en Mikayla is helemaal vies. Hier zijn veel meren, ik gooi de bal er in, Mikayla zwemt er achter aan. Nu is hij helemaal schoon. Thuis gekomen doe ik hem toch maar onder de douche. Er komt nog bakken met zand uit zijn vacht, maar hij is nu helemaal schoon.

12 Januari 2007

Het wordt voor Mikayla een intensieve en speciale dag. Mikayla gaat met mij en twee vriendinnen mee naar de schouwburg. 'a Avonds is het dan zo ver. Mikayla en ik spelen nog even met zijn bal, hij werkt het liefst voor zijn bal. Binnen in de schouwburg heeft Mikayla alleen aandacht voor mij. Ik ben tijdens de voorstelling best wel bang dat hij gaat blaffen, hij is zo veel geluid op onverwachtse momenten niet gewend. Mikayla is rustig gaan liggen. In de pauze heb ik hem weer even laten plassen. Natuurlijk hebben we nog even nog met de bal gespeeld. Kinderen kwamen vragen of ze hem mochten aaien. Ik legde uit dat hij aan het werk was. Eén volwassen wou hem, zonder te vragen, gelijk aaien. Ik zei dat dat niet mocht, hij kan nog veel leren van die kinderen!

13 Januari 2007

Mikayla en de Border Collie rennen samen. Mikayla is al even groot en even zwaar geworden. De Border collie vind de bal niks aan en zij snap totaal niet waarom Mikayla zoveel lol beleef aan het lopen achter de bal aan. Ook train ik een beetje, ik roep de Border collie en dan moet Mikayla blijven.

14 Januari 2007

Het is net lente, de zon schijnt lekker. Je kan bijna niet binnen blijven zitten. Dus ik besluit op de mountainbike en met Mikayla in de hondenfietskar naar het strand te gaan. Mikayla is helemaal in zijn sas. Hij rent achter de bal aan door het zee. Het aller-leukst vindt hij het als hij de bal moet zoeken, ook al ligt hij in de zee. We lopen en spelen tot dat het wel weer goed is geweest, want als het aan Mikayla ligt, loopt hij uren, hij doet altijd of hij nooit moe is. Ik kwam thuis en hij heeft de rest van de middag en avond slapend doorgebracht.

15 Januari 2007

Mikayla en ik hadden gesprekstherapie bij de psycholoog. Mikayla ging lekker op de bank liggen in de spreekkamer. Ik zei tegen Mikayla: jij ben gezellig, tegenwoordig heeft meneer behoefte aan een eigen bank voor zich zelf. Hij vindt de bank te klein om te delen. Na de therapie gingen we een eindje lopen en spelen met de bal.

16 Januari 2007

Ja, we hebben vandaag weer een extra luie dag. Mikayla vindt het niks erg, hij is alleen hyper, omdat hij weet dat hij vanavond weer naar de puppycursus mag. Dus toen we 's avonds weer gingen, vond hij het geweldig. Hij werk het liefst voor je. We moesten vanavond zo om hem lachen. Hij durfde niet door een plasje water. Maar dat was nog niet alles. Ik doe vaak zoek spelletje met hem, hij vindt het geweldig. Dus tijdens de cursus moest hij zitten, blijven en dan liep ik weg en gingen uit het zicht. Na even kwam ik weer terug en mocht hij even spelen. Mikayla renden als een gek naar de plek waar ik uit het zicht was gegaan. Hij dacht dat ik daar zijn favoriete speeltje, de bal, verstopt had. We moesten zo lachen, want hij deed het meerdere keren, ook al had hij de bal in zijn bek. Hij is een super slimme hond!

Vandaag is ook zijn eerste kies er uit gegaan. Ik hem bewaard bij zijn andere tanden. Mikayla heeft bijna op vier hoektanden en één kies na alles gewisseld en heeft dus bijna zijn volledige gebit.

17 Januari 2007

Vandaag zijn we de hele dag naar de stichting geweest. Ik ben met een stagiaire naar de bibliotheek gegaan. Dit was helemaal nieuw voor Mikayla. Na het vertonen van mijn pas was het totaal geen probleem dat Mikayla mee naar binnen ging. Ik vond het niet leuk dat mensen die zeiden: o, een hond mag niet in de bibliotheek, dat smoezen achter je rug, dat is zo vervelend. Hulphonden moeten echt veel bekender worden! Dat is makkelijker voor de mensen die een hulphond nodig hebben. Ik hoop dat mensen bewuster worden dat als ze een hond zien in voorbeeld een bibliotheek of schouwburg dat het een hulphond is of een hulphond in opleiding. Als je zegt dat de hond niet geaaid mag worden, dan doen ze het somt toch als je je omgedraaid hebt. Het is dus niet altijd makkelijk om een hulphond op te leiden en te hebben voor mijn eigen handicap.  

18 Januari 2007

Mikayla en ik moesten er vanochtend al vroeg uit. Want de auto moet gekeurd worden. Vandaag krijg ik Mikayla sneller uit bed. Gisteren niet, hij rekte hij zich uit om vervolgens weer op mij neer te ploffen. Hij keek me aan, hij had toen zo iets, hé weet je hoe laat het is? Ben je gek of zo om me zo vroeg wakker maken, ik lag zo lekker te slapen. Maar toen ik verteld had dat we echt zo vroeg er uit moesten, ging hij er maar af. Hij is zo lief, hij slaap altijd naast me op bed en vaak nog tegen me aan. Hij is als hij niet aan het werk is liever lui dan moe. Maar als hij moet werken voor me is hij geweldig. Mikayla help me graag een handje: portemonnee dragen, gisteren mijn medicijn zakje. Als hij ziet dat hij me kan helpen, dan doe hij het met liefde en veel plezier. Dan is hij totaal niet moe te krijgen, totdat je hem niet meer nodig heb, dan valt hij in een diepe slaap, maar hij is altijd wel alert: als ik beweeg, dan staat Mikayla gelijk klaar om te kijken of hij me ergens mee kan helpen. En zo moet een goede hulphond zijn! Hart van goud, zorgzaam, rustig, geen angst, attent en werkhond in hart en nieren!

19 Januari 2007

Vanochtend moest ik voor het eerst naar de voedselbank. Omdat ik op allerlei instanties moest wachten op geld, is het nu op. Ik dacht, kom Mikayla, we gaan lekker fietsen. Mikayla in de fietskar, ik was eerst helemaal verdwaald en het is heel zwaar om te fietsen met een hond van ruim 22 kg achter je aan. Eindelijk was ik er en ik was helemaal gebroken, ik kon niet meer, alles deed pijn. De terugweg verdwaalde ik niet en..., ik was er binnen 10 minuten!! 's Middags ging ik met Mikayla natuurlijk naar de stichting. Een cliënt waar ik goed bevriend mee ben geworden, vond het geweldig om Mikayla weer te zien. Ze had hem 3 weken niet gezien, dus hij is erg gegroeid. Ook zijn we nog boodschappen gaan doen, Mikayla, ik en de buurvrouw. Hij doet het heel goet, ik gebruik als ik winkels of andere bijzondere plekken ingaan het commando 'Lets go'.

20 Januari 2007

In plaats van vrijdag gaan we vandaag eindelijk weer naar huis!!! Mikayla ligt lekker in de auto te slapen, terwijl ik nog wakker aan het worden ben. Thuis aangekomen vond hij het geweldig om mijn huisgenootje te zien en natuurlijk zijn speelkameraadje. 's Avonds liet mijn huisgenootje hem uit, wat ik was zo moe. En ik had overdag de honden uitgelaten en mee gespeeld en gerend. Normaal apporteert Mikayla echt goed. Maar hij is vandaag nog dwarser dan een ezel die wat moet doen voor de baas. Hij loopt er achter aan en gaat daarna zijn neus achterna. En als we lopen, loop meneer totaal de andere kant op. Hoezo eigenwijs?

21 Januari 2007

's Ochtend ga ik naar de kerk. Het lijkt heerlijk weer, maar elke keer als we dan eenmaal thuis zijn betrekt het en dreigt te gaan regenen. Dus gaan we lekker voor de tv hangen. Een vriend van mij komt gezellig mee eten. Hij houd niet erg van honden, maar hij vindt het geweldig om met Mikayla te spelen. En Mikayla is totaal onvermoeibaar en vindt het helemaal geweldig.

22 Januari 2007

Vandaag gaan we weer terug naar Zeeland. We gaan lekker relaxen, want meneer is nog steeds zo verschrikkelijk eigenwijs. Er is totaal geen land mee te bezeilen. Ik hoop dat ik tijdens de training leer hoe ik dit op moet lossen.

23 Januari 2007

Het lijkt te werken, hihhi. Nou ja, volgens mij zijn zijn hormonen weer op orde. We hebben een afspraak bij het dierenasiel voor vrijwilligerswerk. 's Middags gaan Mikayla en ik met de buurvrouw naar de stad en de winkels. Hij begint zich goed te gedragen. Onderweg verliest hij één kies, die we natuurlijk weer zorgvuldig bewaren. Ik koop voor hem een nieuwe riem, want hij is uit zijn halsband gegroeid. Ook koop ik een bal aan een touw. Daarna leg ik hem lekker in de bench om uit te rusten, want vanavond moet Mikayla helemaal fit zijn voor de puppycursus. Bij de puppycursus waren we weer met zijn tweeën. Ik en Mikayla en Nympha met Jollee, het zusje van Mikayla. Jollee verwelkomt haar broer met luid geblaf. Natuurlijk moet Mikayla hier op antwoorden. Dus blaffen ze lekker tegen elkaar op. We hebben een aangepaste les, we gaan oefenen voor show. Netje draven aan de riem, mooi vierkant gaan staan en tandjes kijken. Mikayla en Jollee doen op de show in april mee aan de koppelklasse. De instructrice zei tegen de fysiotherapeut: probeer maar eens met Mikayla en Jollee tegelijk te lopen. Ik moet lachen, ik zei: veel plezier. Want Jollee en Mikayla dachten: hé speel kwartier!! Ze kreeg ze niet uit elkaar, Mikayla is zo sterk, zeker vergeleken bij Jollee. Dus loop ik met Mikayla vlak naast Jollee en dat gaat beter.

24 januari 2007

Vandaag gaan we weer met de buurvrouw tuin ideeën opdoen. We lopen in de Intratuin en komen een geestelijk en lichamelijk gehandicapt meisje tegen. Ik zag dat ze aandachtig naar Mikayla zat te kijken en te lachen. Ik liet Mikayla naar haar toe gaan, het meisje vond het helemaal geweldig. Het is zo leuk om te zien hoe mensen die een handicap of psychische problemen hebben op deze manier zo worden gemotiveerd en opgevrolijkt.

25 januari 2007

Ik had een afspraak met de fysiotherapeut. We gingen een stukje lopen. Mikayla zag na een hele tijd zijn moeder Lovelee weer en nu kon hij even spelen met haar en met Jollee en met Sjaak, de Jack Russell. Alle hondjes mochten mee naar de dierenwinkel om hondenvoer te halen. Jollee is zo anders dan Mikayla, zo'n klein kopje. Ze past volgens mij wel twee keer in Mikayla. De vacht is ook korter. Lovelee komt weer mooi in haar vacht, ze is zo lief. Ik kan me nog niet voorstellen dat ik straks met zo’n grote hond over straat loop. Hij groeit wel snel, maar toch. Vergeleken bij Lovelee is hij echt nog een puppy. En bij Jollee is hij een reus. Maar het is wel leuk om zoveel honden in een auto te hebben. De Jack vind het allemaal veel te druk, hij is echt een oud heertje. Maar hij valt niet op bij zoveel grote witte herders.  

26 Januari 2007

Vandaag ben ik een beetje ziek. Dus doen Mikayla en ik binnen alleen zoek spelletjes. Ik ben hem wel een nieuw commando aan het aanleren. Hiel: Mikayla moet dan naast mijn rechter been lopen. Dit vindt hij verschrikkelijk moeilijk, want vanaf pups af aan loopt hij alleen maar links van me. Ik leer dit aan voor de hondenshow in april, maar ook straks voor bijvoorbeeld behendigheid is dit handig.

27 Januari 2007

Vandaag moet hij voor het eerst een ochtendje alleen blijven. Normaal gaat hij overal mee naar toe, maar ik ga vanochtend helpen bij het plaatselijk dierenasiel. Alleen zijn is voor Mikayla geen probleem, alleen ik mis hem dan vreselijk, al vanaf het moment dat ik de deur uit stap. Maar goed, ik denk niet dat al die katten, konijnen en honden daar blij zijn met zijn bezoek. Hij is van de week mee geweest voor kennismaking. Ik ben met een stagiaire van Stichting Wil ook al zo’n drie of vier keer geweest om te kijken en kennis te maken. Ik ben al voor de middag klaar. Het was weer leuk om mee te kunnen helpen met de verzorging van zo’n 20 katten en drie konijnen. Ik heb ook weer gekeken en gekroeld met een lieve Duitse Herder. Zij is heel lief, maar mensen vergeten dat het puur werkhonden zijn en als ze niet mogen werken krijgen ze gedragsproblemen.

Toen ik thuis kwam gaf ik mijn lieve Mikayla een dikke knuffel en een dikke kus. Ik zei: kom jongen, we gaan lekker naar het strand. Het was heerlijk weer, ik ken nu ook delen van het strand waar het altijd rustig is. Ik speelde met Mikayla en hij zwom achter de bal aan door de zee. Brrrr als ik hem zie krijg ik het al koud, maar goed, hij vindt het heerlijk om lekker te zwemmen en te rennen in het zeewater. Hij heeft zich lekker uitgeleefd en dus was het tijd om weer terug te gaan.

28 januari 2007

Mikayla is helemaal uitgeslapen en helemaal volgeladen met een berg nieuwe energie. Dus gaan we na het uitlaten nog even op het grote grasveld spelen met de bal. Ook is het weer even tijd om het nieuwe commando 'hiel' te hoeven en tegelijkertijd te volgen, hij vindt het helemaal raar en snap er dan ook niet veel van. Maar goed, oefening baart kunst. 's Middags tijdens het uitlaten gaat het al een beetje beter. Ook de oefening zitten en blijf met een bal naast en achter zich gaat heel goed. Hij moet dan eerst naar mij komen om vervolgens de bal op te halen. Na het oefenen borstel ik hem nog even uit, want ik heb net schoongemaakt en heb dan het idee dat het losse haar voor vandaag er allemaal uit is. Vandaag heeft hij zijn eerste hoektand er uit en in de loop van de dag waren nog vier tanden en een hoektand er uit. Ik heb vier tandje bij, want de ene hoektand heeft hij ingeslikt. Ik heb nu 15 tandjes/kiezen van Mikayla.

29 januari 2007

Om één uur hebben ik en Mikayla een afspraak met de psycholoog. Mikayla weet het al precies waar we heen gaan, als ik mijn auto parkeer. Hij heeft nog wel last van zijn tandvlees, want hij heeft nu zoveel gaatjes, niet alle kiezen zijn al door. Maar het maak hem niet uit pijn of geen pijn, hij staat weer klaar om te gaan werken. Hij loopt altijd rustig, geconcentreerd en oplettend naast me, zijn staart hangt neutraal. Het grappige is als ik hem het commando woef geeft, wordt hij helemaal hyper en zijn staart zwaait hoog en vol energie heen en weer. Dat is ook wanneer hij de bal ziet. Hij werkt liever voor zijn bal dan voor een beloningssnoepje. Maar goed, bij de psycholoog ging hij lief bij me liggen nadat hij alle geurtje van heel de kamer had opgesnoven. Hij legt dan zijn kop op mijn schoot. Het is toch zo’n schatje.

Adorable, ja die naam blijft een toepasselijke naam, ondanks dat hij geen klein schattig wit ijsbeertje is, maar een grote witte hond is geworden. Hij is echt grappig, zeker als hij eten krijgt. Hij wordt helemaal hyper zeker als hij moet wachten.

Wat ook grappig is, als hij onverwacht gek gaat doen, dan rent hij roets door het huis over de bank, spring ongeremd boven op mij, dan vliegt hij naar zijn mand dan weer terug roets over de bank, waar ik dus lig te reflexen, zoef over mij en daarna ploft hij uit genoegdoening met een grote aanloop en een grote plof op zijn kussen. Om vervolgens weer op adem te komen.

30 januari 2007

Mikayla en ik hebben een rust dag. Ik heb een spannend boek (erg verslavend), Mikayla ligt gezellig naast me. Als ik helemaal verdiept ben in mijn boek, haalt Mikayla me uit het verhaal, om me te helpen herhinderen dat hij ook nog eens uit moet. En ik geef hem groot gelijk, want ik raak door mijn spannende boek helemaal de tijd kwijt. Als hij vindt dat ik me te veel laat mee slepen met mijn boek, dan duwt hij gewoon zijn grote lieve koppie tussen mij en mijn verslavende boek. Na een dikke kus, een grote knuffel en een koekje is hij weer tevreden en valt weer in slaap.  We spelen buiten na het uitlaten nog even met zijn bal. Want rennen achter de bal vindt hij helemaal geweldig. Om vervolgens rustig te gaan slapen. Ik kan nu weer verder lezen totdat hij weer wakker wordt en uit wil. Vanavond gaan we natuurlijk wel naar de puppycursus.

31 januari 2007

Ik ging vanochtend helpen bij het plaatselijke dierenasiel. Mikayla lag daarom heel de ochtend in zijn bench te slapen. Daarom zijn we daarna een heel eind met elkaar gaan wandelen. Mikayla en ik waren nog even langs de kinderboerderij geweest. Dit om weer even kennis te laten maken met de geiten en schapen. Daarna hebben we nog het commando blijf verbeterd. We hebben ook samen gespeeld met de knots. Daarna heb ik hem weer in de bench gelegd. Ik ben daarna terug naar het asiel gegaan en heb met de honden getraind en gespeeld.

1 februari 2007

Ik en Mikayla hebben een afspraak bij de fysiotherapeut. Tijdens het wachten kruipt Mikayla naast me op de bank.

2 februari 2007

Mikayla en ik zijn zo snel mogelijk naar de voedselbank gegaan, omdat ik vandaag weer naar mijn zus ga. Ik ga eerst langs de stichting om nog dingen door te nemen en te bespreken. Maar daarna zijn we gelijk weg gegaan. De Border collie schrok wel even toen Mikayla binnen kwam stormen. Hij is groter en sterker dan haar geworden. Voordat ik even op de bank ga uitrusten, ga ik eerst de twee honden uitlaten. Want zo kunnen ze lekker even ravotten met elkaar om vervolgens rustig in huis te gaan slapen, in plaats van dat ze met zijn tweeën heel het huis door sjezen.

3 februari 2007

Heerlijk, ik heb vandaag lekker ongestoord uit kunnen slapen, omdat de honden al uitgelaten waren. Het was een heerlijke zonnige dag, dus had ik zin om met de honden te gaan lopen. Ik belde een vriendin op. Zij hebben een Kooiker en een Australian Shepherd. Ik vroeg of ze zin had om lekker te gaan wandelen. We gingen dus met vier honden op naar de Asterd plas. De honden genoten vol op. De Border collie volgde haar drijf instinkt, dus zwom ze achter de watervogels aan. Het is zo fijn als een hond gewoon uit vrije wil bij je blijft. Want Mikayla speelt met de andere honden en hij houdt een zwemwedstrijdjes met de Kooiker wie het snelst de bal heeft om hem vervolgens terug te brengen. Het was echt heel leuk. Na het zwemmen gingen we nog een stuk lopen. De honden genieten ook vol op van zo’n heerlijke zonnige dag.

4 februari 2007

Ik ben heel erg moe vandaag, ondanks het zonnige weer zijn we alleen gaan lopen als Mikayla uitgelaten moest worden. Hij heeft wel heerlijk gespeeld met een voetbal in de tuin. Echt types jongens, zodra er een bal ligt, moet er gevoetbald worden. Hahaha.

5 februari 2007

Ik kwam vandaag terug naar Zeeland. Mijn auto zat vol met een eettafel en vier stoelen. Dus zat Mikayla op de passagiersstoel. Nou ja, dat was de bedoeling. Het liefst zit meneer achter het stuur. Maar nu is hij zo groot dat ik niks meer zie. Ik zet hem terug op zijn eigen stoel. En wist toen weer waarom ik mij achterbank plat had gelegd. Omdat meneer altijd zo dicht bij me wil zijn. Maar hij leidt, omdat hij zo schattig is, me zo verschrikkelijk af. Op een gegeven moment viel hij lekker in slaap met zijn lieve en hartverwarmende koppie op mij schoot te vrede in slaap. Vandaag had ik vol op bezoek van woonbegeleiding en activiteiten begeleidster. Mikayla’s training schoot er eigenlijk door tijdgebrek bij in.

6 februari 2007

Mikayla is erg druk en hyper. Dat komt waarschijnlijk omdat hij de laatste dagen dus niks gedaan heeft. Ik word er zelf gek van. Dus is het hoog tijd om met hem even lekker te gaan rennen en trainen. Ik wou eerst naar het strand, maar als ik ga is hij vanavond helemaal bij de puppycursus niet vooruit te branden. Dus gaan we bij ons op het grote grasveld aan de slag. Eerst gaan we samen met de bal spelen. En we gaan verstoppertje spelen met de bal. Ook moet hij blijven zitten, terwijl ik de bal weg gooi. Dat vindt hij heel moeilijk. Ook moet hij blijven, terwijl ik de bal weg gooi. Mikayla vond het heerlijk om actief bezig te zijn. Ik heb ook weer een aantal commando’s herhaalt en verder verbetert. Helaas was er door het slechte weer geen puppytraining.

7 februari 2007

Mikayla en ik hebben een logé er bij van het dierenasiel. Het is een tam ratje. Mikayla vindt het zo interessant en blaft er luid naar van opwinding. Gelukkig is de rat gewend aan honden. 's Middags hebben we van het MGB een vrouwen ontmoetingsmiddag met Egyptisch eten. Mikayla gaat natuurlijk mee en gaat tijdens het eten lekker liggen. Hij is gek op fruit, nou ja, alles wat eigenlijk te eten is, dus krijgt hij als beloning voor het goede gedrag een paar druifjes.

Omdat het zo lekker weer is, gaan we hierna nog een heerlijke strandwandeling maken. Hij zwemt heerlijk achter zijn bal aan en is onvermoeibaar. Totdat we weer bij de auto zijn en hij achterin gelijk als een blok in slaap viel. 's Avonds heeft hij lekker geslapen, maar hij hield de rat goed in de gaten.

8 februari 2007

Het is echt winter geworden, mijn tuin en alles is helemaal bedekt onder een mooi pak sneeuw van 10 cm. Ik dacht dat Mikayla mooi wit is, maar niets is witter dan de sneeuw. Het is een mooi plaatje. 's Middags gaan we naar de Stichting, want ik heb een afspraak met de fysiotherapeut. Lovelee zat in de wachtkamer en vond het weer erg leuk om haar zoon te zien. We moeten heel wat dingen door praten, onder andere over zijn opvoeding. Ik reed mee naar het station, waar mijn auto stond geparkeerd. Jollee ging ook mee. Die krijgt steeds meer vacht en wordt ook al groter, maar ze is kleiner en smaller dan haar broer.

9 februari 2007

Mikayla en ik hebben een druk programma voor deze dag. Eerst naar de dierenwinkel, naar de Action, de voedselbank en ik moet naar de sociale vaardigheidstraining bij de Stichting. Mikayla had een kauwbot gehad tijdens de sociale vaardigheidtraining, ik was blij dat hij ten minste nog bij me was. Ik vond het heel moeilijk om daar te zijn. Mikayla had nergens last van, hij vermaakte zich prima met zijn bot. Nadat hij het beu was om te kauwen, heb ik hem even op schoot genomen. Toen hij kleiner was, was dat veel makkelijker. Toen het afgelopen was, had ik onze spullen alvast in de wachtkamer gezet, ook zijn bot. We kwamen terug van het uitlaten. Ondertussen kwam de fysiotherapeut met Lovelee en Jollee. Ik deed Mikayla even in het kantoor. Want drie witte herders die willen spelen in een kleine ruimtes is geen plezier voor de aanwezige mensen. Ook is een vriendin er weer waar ik elke week naar toe gaat. Ze vindt Mikayla erg lief en Mikayla vindt het ook altijd leuk om haar te zien en gaat dan op de bank liggen of aan onze voeten. Ik vind het erg gezellig om met haar te kletsen. Maar ik ga na het bezoek aan de stichting en ons wekelijkse gesprek op naar huis met Mikayla.

10 februari 2007

Mikayla is vandaag mee geweest naar de Media Markt. Verder heb ik hem natuurlijk gewoon uitgelaten en met de bal gespeeld. Ik heb een klein beetje getraind, maar voor de rest niet.

11 februari 2007

Ook vandaag hebben we lekker rustig aan gedaan. Hij speelt en rent met de Border Collie buiten, dus aan beweging geen gebrek. Wat zo leuk is, hij is helemaal gek van appels, hij eet ze met zorg en rust op. Ach,  het is goed voor hem, eigenlijk vindt hij alles lekker, als het maar eetbaar is. Als je geen afvalbak had en niet beter wist dan zou hij als lopende afvalbak kunnen dienen. Maar dat is natuurlijk heel slecht, maar het is gewoon een alleseter.

12 februari 2007

Het is een heel avontuur om terug naar Zeeland te gaan. Omdat mijn auto naar de grage is, moet ik met het openbaar vervoer. Voor Mikayla en mij is dit een heel avontuur. Busje in, busje uit, trein in, trein uit en dan ook nog de verkeerde bus pakken als gevolg dat we nog een eind naar huis moeten lopen, met een weekend tas van ongeveer 20 kg. Mikayla vond het allemaal geen probleem en ging rustig liggen bij mijn voeten. In de bus ging hij tegen me aan zitten, hij is echt een super hond!

13 februari 2007

Het is lekker weer. Mikayla, ik en de bovenbuurvrouw besluiten om een stukje te lopen. We zijn naar het centrum gelopen. We zijn winkeltjes gaan kijken, we zijn naar de bank geweest en naar de bibliotheek daar. Een stukje wandelen was de bedoeling. Maar ondertussen zijn we iets van vier uur gaan wandelen. Thuis plofte ik neer op de bank en Mikayla ging ook lekker slapen in zijn bench. Ik liet mijn ratje los lopen. Maar ik had niet meer op hem gelet eigenlijk. Hij kan niet weg, maar toch, het is fijn als je weet waar hij is. Ik ging overal zoeken, onder de bank, achter in bench, in de mand, niks. Ik denk, weet je wat, misschien kan Mikayla hem zoeken. Dus ik pakte het lapje van de rat en liet Mikayla ruiken, commando zoek en ja hoor, binnen enkele minuten was de rat gevonden, onder mij kasje. Ik heb hem gelijk iets lekker gegeven. Als Mikayla geen hulphond had willen worden, dan was hij zeker een speurhond geworden!

14 februari 2007

Nadat ik 's ochtends heb geholpen bij het plaatselijke dierenasiel, ga ik naar de psycholoog. Mikayla ligt lekker naast me op de bank te slapen. Het was een hele toer om er heen te gaan. Omdat ik helaas geen auto meer tot mijn beschikking heb, moesten Mikayla en ik met de bus. Het is voor hem wel goed, voor zijn ontwikkeling. Het ging helemaal goed eigenlijk, hij gaat rustig liggen of zitten in de bus.  

15 februari 2007

We hebben 's middags een afspraak met de fysiotherapeut. Na alles even doorgesproken te hebben, lopen we voor training naar de stad. De fysiotherapeut let op Mikayla’s gedrag en wat we moeten verbeteren bij de training. Ik mag in sommige situaties geen commando’s meer gebruiken. Hij weet nu de basis, dus hij moet zelf gaan denken, hij moet mijn schaduw worden. Ik beloon steeds met de clicker voor het gewenste gedrag. Daardoor gaat hij het zelf toepassen, want dat levert wat leuks op (bal, snoepje of een knuffel).

Hij mag ook niet meer zomaar geknuffeld worden zomaar, hij moet er wat voor doen. Dit wordt moeilijk, want hij heeft zo'n lief koppie en hij is zo grappig, ik moet als ik hem zie altijd lachen. Fout gedrag moet ik nog meer negeren. Ik probeer het wel, maar soms kan hij zo lekker irritant doen. Maar goed, tijdens de training in de stad sta ik om de paar stappen stil, omdat meneer alles leuker vindt dan mij. Eigenlijk kan ik het hem ook niet kwalijk nemen, hij ziet mij 24 uur per dag, 7 dagen per week. Maar goed, het is ongewenst gedrag, net zo als zijn nieuwe tik, blaffen naar honden en alles wat vreemd is. Je moet dan het blaffen negeren en belonen voor goed gedrag. Ook als hij trekt aan de riem, moet ik stil blijven staan, niks zeggen totdat hij zelf zijn gedrag aanpast naar gewenst gedrag. Hij is zo sterk aan het worden, dat ik soms moeite heb om hem te houden. Mikayla is gewend dat ik voordat hij trekt of iets anders doet, ik hem met mij stem afleid of een commando geeft, maar dat is nu over, hij moet zelf gaan werken. Dus het wordt flink oefenen van de week voor ons beide.

16 februari 2007

Nadat ik met Mikayla bij de voedselbank ben geweest, hebben we een therapeutische cursus. Dus gepakt en bezakt gaan Mikayla en ik weer met de bus naar de stichting. Ik heb een heerlijke kluif voor Mikayla gekocht, zodat hij ook een keer wat anders te doen heeft dan te slapen. Hij is heel de tijd dus zoet met zijn kluifje. 's Middags gaan ik, Mikayla en een stagiaire naar de bibliotheek. Ook hier loopt Mikayla keurig mee, nadat we in het begin wel 20 keer hebben stil gestaan omdat hij aan de lijn trok. Maar oefening baart kunst. 's Avonds gaan we bij mijn oudste zus op bezoek. Ze heeft vier kinderen, dus het is een huis vol. Tijdens het eten gaat Mikayla lekker liggen slapen. Maar ook daarna is hij zo zoet, hij ligt rustig op zijn botje te kauwen, terwijl de kinderen hem af en toe een dikke knuffel geven. Zo hoort het ook, hij is echt een super hond, met een hart van goud.

17 februari 2007

We logeren nu dit weekend weer het huis in Breda. Ik laat de Border collie en Mikayla apart uit. Dit geeft me de gelegenheid om beiden honden apart aandacht en training te geven. En omdat Mikayla extra training kan gebruiken, is dit dus een prima oplossing, alleen je loopt twee keer op en neer, maar de Border collie vindt het geweldig dat ik met haar speel en train.

's Middags zijn ik, Mikayla en mijn huisgenootje boodschappen gaan doen. Mikayla gedraagt zich voorbeeldig en loopt rustig mee. In winkels let hij meer op dan buiten en daar ben ik heel blij om. Zo hoef ik niet steeds stil te staan, na een paar stappen.

18 februari 2007

Vandaag hebben Mikayla en ik een rustdag en ik vind het heerlijk om even alleen film te kijken en op de bank te hangen. Mikayla vindt het wel prima. Hij gaat maar op zijn kluifje kauwen en slapen. 's Avonds tijdens het laatste rondje met de Border collie en mijn huisgenootje rent hij dan ook al zijn overige energie voor vandaag eruit.

19 februari 2007

Het is een hele reis om met het openbaar vervoer terug naar huis te reizen in huis. Met de trein, de bus en dan nog een kwartier lopen... Eenmaal thuis neem ik Otje (mijn ratje) en Mikayla mee naar de dierenarts voor controle. Toen ik weer thuis was, ben ik begonnen met het huis op te ruimen en schoon te maken. 's Middags komt een van de begeleiders langs en gaan we gezellig samen eten. Tussendoor ruim ik nog het een en ander op. Ik heb nog wel even tussendoor een groot bot voor hem gekocht. Die vindt hij zo lekker en hij verdient het dan ook, want het is zo'n schatje.

20 februari 2007

Vandaag is het Mikayla’s dag. We gaan heerlijk buiten spelen en trainen. Ook doen we zoek spelletjes met de bal en hij moet zitten, blijven en op afstand krijgt hij het commando down. Ook oefenen we alvast een beetje voor de show. We hebben het draven en het netjes staan geoefend. Het ging op zich wel goed, maar we moeten binnenkort even weer opfrissen. Het gebitje tonen is geen probleem. Ik moet nog wel oefenen dat ze naar zijn oren kunnen kijken, want hij vindt het erg irritant als je aan zijn oren zit.

's Avonds is de instructrice zo vriendelijk om mij op te halen voor de puppycursus. Want mijn auto is snik, snik naar de sloop, vandaar. Mikayla blaft naar de andere aanwezige honden. Dat is weer wat nieuws, je moet het gewoon negeren en als hij stil is belonen. De training zelf ging over het algemeen goed, hij mocht wel wat meer geconcentreerd zijn. Maar Mikayla en ik zijn vanmiddag al intensief bezig geweest en hij is nog jong natuurlijk.

21 februari 2007

Mikayla, ik en de fysiotherapeut gaan in de stad met hem oefenen. We oefenen vooral op aandacht en plezier. Hij kan zo erg geconcentreerd zijn en heel serieus dat ik meer met hem mag spelen tussendoor. We springen over een hindernisje, we rennen stukjes en spelen met de bal. Zo leert hij dat hij niet zo serieus hoeft te zijn, maar dat hij ook lekker ontspannen en met veel plezier kan werken. We oefenen ook nog even in de winkel, maar dat ging goed. Hij is immers vanaf 7 weken overal mee naar toe geweest.

22 februari 2007

Ik heb vandaag bij de therapiepaarden afgesproken. Mikayla vindt paarden meestal eng en gaat blaffen. De therapiepaarden zijn nergens bang voor, dus als hij gaat blaffen is dat geen probleem. Maar hij vindt het vandaag geen probleem. Jelle is één van de eerste therapiepaarden die ze hebben aangeschaft voor therapie. Van de zomer heb ik hem voor het laatst gezien. Ik zie hem met een meisje in de binnenbak aan het werk. Ik ben erg onder de indruk hoe hij is geworden. Ik had altijd therapie op een ander paard. Maar Jelle is zo goed getraind en vindt het allemaal prima. Ik moest lachen toen de fysiotherapeut voor hem uit rende en Jelle haar gewoon, los volgde, helemaal uit zichzelf! Als zij naar links of rechts ging volgde hij, stopte ze, dan stopte hij gelijk weer, ging ze langzaam, dan ging hij ook langzaam, ging ze rennen, dan ging hij ook rennen!

Hij is zo rustig, mooi en lief geworden. Hij is altijd lief geweest, maar hij was toen ik hem voor het eerst zag pas aangeschaft. Hij was nog een speelse en ondeugend paard van 2,5 jaar oud. Hij zag overal de lol in en hij was dus erg ondeugend, maar wel grappig. Ik ben ook helemaal weg van een ander therapiepaard. Het is een mooie vos, een hengst. Met een grote bles. Hij is echt een lieverd. Mikayla vond hem ook cool, want hij was voor hem ook totaal niet bang en hij snuffelde zelf aan hem.

Het was een goede training, en met een balspelletje sloten we het af.

23 februari 2007

Als Mikayla en ik wakker zijn, gaan we op weg naar de bus, om weer naar de stichting te gaan voor sociale vaardigheidstraining. Na de training ga ik naar de wachtkamer. Daar zit een vriendin van me. We kletsen gezellig de rest van de middag. Mikayla wil er ook bij en kruipt zo nu en dan gewoon bij mij op schoot! Alleen hij is zo groot, dat je mij dan niet meer ziet zitten.

Mikayla en ik gaan weer terug met de bus en spelen daarna nog met de bal. Het is zo lekker weer, dus ik ga mijn tuin opruimen en alvast een stukje omspitten. Mikayla moet natuurlijk helpen en rent met al de gesnoeide takken heel de tuin rond. Als ik ga spitten, dan zit hij met zijn neus er boven op en help me op zijn manier mee, om uitgebreid te gaan draven, hij vindt het geweldig. Hij zit helemaal onder het zand, maar ach hij heeft lol en daar gaat het om toch?!

24 februari 2007

Het is slecht weer. Dus ik besluit om heel mijn huis van top tot teen schoon te maken en op te ruimen en te veranderen. Ik wil de eetkamer deur er uit, die wil ik namelijk als woonkamer tussendeur gebruiken, want daar zit een raam in. Mikayla zet ik even in de tuin, want anders loopt meneer in de weg en dat schiet niet op. Er is een ballon geland in mijn tuin. Mikayla is helemaal door het dolle heen en rent blaffend rondjes rond de ballon. Maffe hond, zeg ik tegen hem, jij bent er ook eentje, hoor.

25 februari 2007

Ik wilde eigenlijk vandaag naar het strand gaan. Maar het regent steeds dus dat schiet niet op. Als ik een auto had, maakt het me niet uit, maar op de fiets en dan ook nog met een hondenfietskar is dat niet te doen. Dan ben je al helemaal nat en koud als je op het strand aankomt. Tussen de buien door ga ik een stukje fietsen met hem.

Mikayla loopt dan, af en toe draaft hij een klein stukje, dus het is geen belasting voor hem. Het is hetzelfde als ik met hem zou lopen. Hij vindt het allemaal wel best, als hij thuis komt ploft hij weer neer om vervolgens weer door te slapen.

26 februari 2007

Ik had vandaag weer goede plannen om te gaan lopen, over het strand, maar zoals heel vaak is het Nederlandse weer koud en nat. Terwijl ik voor de tv. hang, is Mikayla bezig met al zijn speelgoed uit de speelmand aan het gooien en om de beurt raast hij met zijn speelgoed door het huis. We kijken elkaar aan, hij kijk me vragend aan. Gaan we nog een keer naar het strand? Ik vind die regen niet erg en ik heb al mijn speelgoed eigenlijk al genoeg gezien. Ik sta op, geef Mikayla een dikke knuffel en zeg: ja, jongen, groot gelijk! Van regen smelten we heus niet. Ik hijs me in mijn regenpak. Pak hondspeelgoed mee en een zak vol hondensnoepje. Zo gaan we op weg. Op het strand doe ik Mikayla’s riem af, hij rent speelt en huppelt om me heen, hij is helemaal door het dolle. Ik moet lachen, ik vergeet eigenlijk dat het zo slecht weer is. Mikayla rent en zwemt fanatiek achter de bal aan. Als ik hem zo zie genieten, vind ik het meer dan de moeite waard, ook al is het slecht weer.

Als ik Mikayla zo zie genieten, ondanks het weer, moet ik eigenlijk ook wel toegeven, dat ik het lekker vind om over het strand te lopen en achter Mikayla aan te rennen. Op de terugweg namen we een andere route. Mikayla en ik wilden onderhand wel weer even asfalt onder onze voeten voelen. Maar er zaten twee akkers en twee slootjes tussen ons en de weg. Mikayla sprong zonder moeite over het eerste slootje en stond in de akkers. Hij keek achterom, ik moest lachen, want volgens hem zou ik het halen, dus ik achter Mikayla aan over het slootje. Het slootje was geen probleem, maar om over de akker te lopen, was wat anders. Ik zakte met mij voeten in de klei, gelukkig dat ik regenlaarzen aan had! Eenmaal door de eerste akker, kwam weer een slootje, maar deze was smaller dan de andere, dus ik kon er makkelijk over springen. De volgende akker was net zo drassig van de regen van de afgelopen dagen. Ik zei tegen Mikayla: kijk, daarom hebben ze paden gemaakt.

Maar goed, die paden liepen voor ons anders, Mikayla en ik zagen twee akkers verder asfalt en daar wilden we heen. Ik vond het wel jammer van Mikayla, die was door het zwemmen in de zee helemaal wit geworden. Maar nu is hij tot aan zijn buik helemaal grijs van de kleigrond. Ook ik zat tot mijn kuiten helemaal onder de kleigrond.

Maar goed, ik en Mikayla waren op het asfalt. We liepen verder en ik herkende het alweer, ik heb hier gereden met de bus, toen ik de verkeerde bus naar huis had genomen. Ik liep langs een heel mooi aangelegd natuurgebied met water. Dit was mijn kans om Mikayla wit mee naar huis te nemen. Ik gooide de bal in het water en Mikayla zwom als een otter naar de bal om hem te halen. Ik gooide hem meerdere keren. Hij had er lol in, het leek niet of we al eerder gelopen hadden, zo snel zwom hij en ik was blij dat ik hem wit naar huis mee kon nemen.

Woensdag 28 februari 2007

Mikayla is vanochtend weer een ochtendje alleen geweest, want ik ging helpen in het plaatselijk dierenasiel. Ik merkte het niet direct, maar hij had een reclameblaadje opgegeten. Ik had het bewaard, omdat het in de reclame was. Als Mikayla gewoon gezegd had dat hij niet wilden dat ik het zou halen, had ik het echt wel gelaten. Maar Mikayla vond het tijd voor drastische maatregelen. Iedereen heeft natuurlijk zijn eigen manier om dingen duidelijk te maken. Verder is hij heel lief geweest en heeft hij heerlijk geslapen.

Mikayla en ik hebben een beetje rustig aan gedaan. Hij was nog zo moe van gisteren, ook al had hij de hele nacht en ochtend geslapen. Hij had nog wel energie om een klein wandelingetje te maken en achter zijn bal aan te gaan. Maar verder wilde meneertje eten en heel veel slapen en natuurlijk geknuffeld worden.

Vrijdag 2 maart 2007

Het is vandaag een drukke dag. Eerst ga ik lopend met Mikayla en een winkelwagentje naar de voedselbank. Daarna moesten we snel door naar Middelburg voor een cursus 'Grip op je Dip' bij Stichting Petra. Dit is een cursus voor jongeren die depressief zijn. Daarna ben ik naar het Kruitvat geweest met een stagiaire en met Mikayla natuurlijk. Toen mocht Mikayla weer een heerlijk tukje doen. Om 17.00 ben ik naar Brabant gegaan. Daar aangekomen moest hij natuurlijk met de Border collie spelen.

Zaterdag 3 maart 2007

Vandaag hebben we heerlijk uitgeslapen en 's middag op de bank gelezen. Daarna ben ik met mijn zus naar de Asterplas geweest. Dit is een meer waar honden mogen zwemmen en rennen. Mikayla vond het heerlijk en zwom heel wat af. Hij speelde met mij en mijn zus. Daarna thuis is hij heerlijk in slaap gevallen.

Zondag 4 maart 2007

Vandaag ben ik 's middags met Mikayla en de Border collie gaan lopen. Mikayla heeft heerlijk gezwommen. Hij heeft ook met een kindje gespeeld. Het kindje straalde helemaal. Hij vond het geweldig om de bal in het water te gooien en dat Mikayla er ondanks de koude water temperatuur er achter aan ging.  

Maandag 5 maart 2007

Vandaag zijn Mikayla en ik met het openbaar vervoer vertrokken uit Brabant op naar Zeeland. We gingen gelijk door naar de stichting. Maar er was nog niemand, dus ging ik een rondje lopen en met hem spelen. Toen ze er waren, ben ik binnen gaan lezen. 's Middags zijn we op het stadsplein in Middelburg gaan spelen en trainen. Hij was weer even kwijt wat het commando blijf ook al weer was. Ach, kan gebeuren. We zijn ook nog even naar de Blokker geweest om verf doeken te kopen. Later op de middag zijn Mikayla en ik met de psycholoog een rondje gaan lopen door de stad.

Dinsdag 6 maart 2007

Mikayla, ik en de bovenbuurvrouw zijn een rondje gaan lopen. We zijn naar C1000 en Leen Bakker geweest. En onze favoriete winkels de kringloop en de bijbelwinkel waar ze tweede handsboeken verkopen. Geweldig, al die boeken. Ik kijk rustig de boekenkasten door en Mikayla gaat heerlijk liggen wachten totdat ik uitgezocht ben. Alsof hij wil zeggen, nou, ik wacht wel, ze roept maar als ze me nodig heeft.

's Avonds thuis vroeg ik me af waar hij was. Niet op zijn kussen, niet op zijn hondenstretcher, niet in zijn mand en hij licht ook niet in zijn bench?? Meneer vond het bedtijd en ligt uitgestrekt op bed. De mafkees!!

Woensdag 7 maart 2007

's Ochtends ga ik helpen in het dierenasiel. 's Middags is het Mikayla zijn beurt om lekker te rennen en te spelen. Ook gaan we een rondje lopen. Maar eenmaal thuis moet hij vandaag in de bench, want ik ga mijn eetkamer verven. Na het verven gaan we naar de dierenwinkel om twee visjes uit te kiezen voor mijn aquarium. 's Avonds gaan Mikayla, de bovenbuurvrouw en ik stemmen, ook laten we hem nog lekker rennen. Om vervolgens eenmaal thuis lekker in slaap te vallen.

Donderdag 8 maart 2007

Het is lekker weer. Het zonnetje schijnt en dus gaan Mikayla en ik lekker buiten spelen. Ook gaan we naar de kringloopwinkel, dit is op één na mijn lievelingswinkel. Verder zijn we later op de middag met de bus naar de fysiotherapeut gegaan. Daar hebben we gepraat en zoekspelletjes met zijn bal gedaan.

Vrijdag 9 maart 2007

Vandaag gaan we weer naar de stichting voor de sociale vaardigheidstraining. Het was heel zwaar. Maar Miikayla voelt aan wanneer ik hem nodig heb. Hij komt bij me om geknuffeld te worden. Na de cursus zijn we met een stagiaire naar de Albert Hein geweest en naar de bibliotheek en Mikayla is dit al zo gewend dat het zonder problemen gaat.

Zaterdag 11 maart 2007

Vandaag is het een bijzondere dag. Ik mag mee naar een vrouwendag waar de stichting een stand met informatie en boeken heeft. Mikayla en ik worden opgehaald door de maatschappelijk werkster van Stichting Wil. Mijn wekker ging op 7.00 uur. Ik ging uit bed, Mikayla ook. Hij rekte zich uit om vervolgens verder te slapen op het kleed in de woonkamer. Toen ik hem riep om uitgelaten te worden, rekte hij zich nog een keer uit. Hij keek me aan met die blik: voel je je wel goed? Weet jij eigenlijk wel hoe vroeg het is??

Met tegenzin ging hij mee naar buiten, om vervolgens binnen weer verder te slapen. Het is even rijden. Het wordt gehouden in Terneuzen. We komen aan en laden de boeken en de samengestelde informatiemappen uit. We lopen naar binnen en maken de boekentafel in orde. Ik ga even met Mikayla in de plaatselijke winkel batterijen kopen voor de digitale camera. Toen ik met Mikayla weer aan kwam, waren er al heel veel vrouwen die gezellig koffie/thee aan het drinken waren, ze waren ondertussen druk in gesprek. De maatschappelijk werkster is al druk in gesprek met de eerste vrouwen. Ik ga haar helpen. Een voorbeeld van een begin van een van de vele gesprekken:

Goedemorgen mevrouw, heeft u al een informatie mapje? U mag er anders wel vrijblijvend een meenemen. Ik weet niet of u ons werk kent? We verlenen hulp aan mishandelde of seksueel mishandelde vrouwen. We werken met onder andere therapiehonden en paarden. En met hulphonden zoals Mikayla.

Ander voorbeeld:

Goedemiddag mevrouw, alstublieft (ik geef haar een mapje). Ken u ons werk? Stichting Petra en Stichting Wil bieden hulpverlening aan vrouwen/ kinderen die mishandeld/misbruikt zijn (huislijk geweld). Naast de psychologische hulpverlening werkt er bij de stichting een fysiotherapeut, want vaak lichamelijke onverklaarbare klachten, komen door psychische klachten. We werken bijvoorbeeld met behulp van therapiepaarden om mensen te leren vertrouwen en ontspannen op een leuke manier. Of door middel van de therapie worden vrouwen en kinderen meer relax, vrijer en minder bang.

Het was fijn dat Mikayla er is, want mensen hebben altijd interesse voor hem. Mikayla gaat lekker slapen, tijdens het praten en het zingen. In de pauze komen de mensen langs de verschillende standjes. Er sprong een vrouw tussen uit, ze werkte in België in een psychiatrisch ziekenhuis als schoonmaakster. Ze heeft veel belangstelling en neemt alle tijdschriften van Geknakt Riet mee. Want je ziet zo veel ellende daar, vaak worden mensen daar gedrogeerd, omdat ze hun denken niet snappen, maar dat betekend niet dat ze gek zijn, nee, ze kunnen hun problemen en gevoel niet uiten. Dit is een gebrek van ons, want vele psychologen en psychiaters en naaste familie hebben geen geduld voor hen en dan is het makkelijker om medicijnen te geven dan er tijd/energie in te steken.

Mikayla trekt heel veel aandacht! Mensen blijven vaak toch staan om de hond te bewonderen. Zo kan je weer een gesprek aangaan. Mensen geven toe dat een dier veel los maakt bij mensen. Daarom is het inzetten van dieren zo succesvol. Het heeft zo’n groot succes en de aandacht gaat weg bij de therapeut. Vertrouwen en liefde komen terug en het is een leuke manier. Je merkt nog steeds dat de onderwerpen moeilijk en pijnlijk zijn, ze zijn bang. Ze richten liever hun aandacht op problemen in het buitenland. Want dat is veiliger. Maar als de maatschappelijk werkster vertelt dat:

1 op 3 vrouwen voor haar zestiende jaar gedwongen wordt tot het verrichten van seksuele handelingen.

1 op 7 vrouwen door verwanten.

1 op de 4 vrouwen wordt aangerand of verkracht door daders die niet tot de familie behoren.

1 op 5 vrouwen zijn fysiek mishandeld of ondergaan gedwongen seks in heteroseksuele relaties.

Sommige mensen zie je verbaast kijken, andere beamen het en kennen vrouwen die het mee gemaakt hebben.

Mikayla laat ik tussen door ook even plassen. Want dat moet ook gebeuren. Mikayla slaapt lekker, kauwt op zijn bot of kijkt belangstellend rond. Lief en goed gemanierd is hij zeker en dat vindt iedereen. Alleen even wachten in een vreemde ruimte, dat was in de hal van de w.c., vond hij raar en moeilijk. Op de stichting is hij het gewend en is het geen probleem. Maar hier gaan we op oefenen. Want ook al zou iemand hem aaien of tegen hem praten, dan mag hij niet van zijn toegewezen plaats af. Moeilijk? Ja, zeker! Onmogelijk? Nee, maar wel een uitdaging!

Het was een lange dag, maar je beseft steeds weer waarom dit werk zo belangrijk is.

12 Maart 2007

Ik ben zelf niet zo lekker. Dus heb ik Mikayla eigenlijk alleen korte stukjes uitgelaten. Ik moest 's middags nog wel even naar de psycholoog. En Mikayla voelde dat ik me niet lekker voelde, dan kruip hij tegen me aan. De rest van de middag heeft hij lekker in de tuin vertoeft, want het was heel lekker weer. Mikayla vond het heerlijk in de tuin. We hebben samen nog wel even met de bal gespeeld.

13 Maart 2007

Ik ben vrij vroeg wakker en voel me weer wat beter. Dus ik ga met Mikayla een grote ronde lopen. Tussendoor oefen ik het blijven. Hij vindt er geen bal aan. Hij wil liever spelen! Eenmaal thuis mag hij lekker in de tuin gaan spelen. Na de rest van de ochtend in de tuin vertoeft te hebben gaan we naar het strand. Het is heerlijk weer. De zon schijnt en Mikayla zwemt en rent vrolijk achter de bal aan. We lopen vanaf het strand door de stad, we bezoeken de bank, de computer winkel voor een usb-stick en we gaan naar de Edah. Daarna lopen we weer terug.

Hij moet echt leren om niet te trekken aan de riem, maar we oefenen gewoon door. Eenmaal thuis is Mikayla bek af, eet zijn eten op en kruipt in zijn mand en dan valt hij in een diepe slaap.

14 Maart 2007

's Ochtends ga ik weer in het asiel helpen. Ik had voordat ik weg ging door heel het huis zijn voer verstopt. Toen ik weer thuis kwam lag hij dan ook lekker op zijn kussen. Ik ga hem gelijk uitlaten. Het is heerlijk weer. Al snel kwam de woonbegeleiding. Na woonbegeleiding kwam er een stagiaire. We gingen na de lunch met Mikayla naar de kringloop winkel lopen. Toen we terugkwamen ging ze weer weg en ging ik met Mikayla buiten op het grasveld spelen. Toen de bovenbuurvrouw thuis kwam, waren we nog even naar de boekenwinkel gelopen, naar de Action en toen weer terug.

Ik zag een mooi veldje met narcissen en kon het niet laten om Mikayla tussen de bloeiende narcissen te planten en foto’s te maken. Onderweg was hij het commando blijf helemaal vergeten. Hij had er ook totaal geen zin in en sloop stiekem steeds dichter bij. Of hij ging van down naar zit. Tijd om weer te gaan oefenen dus.

15 Maart 2007

Na heel de ochtend op ons bed doorgebracht te hebben, worden Mikayla en ik maar actief, want we moeten naar de psychiater. Ik doe Mikayla in de tuin en zie de bovenbuurvrouw op het balkon staan. We kletsen wat en ik ga me klaar maken om naar de stichting af te reizen. Mikayla laat ik nog even plassen voordat we naar binnen gaan. Hij jammert een beetje binnen, maar gaat daarna lekker liggen slapen. We moesten nog even wachten in de wachtkamer op de andere cliënten. En Mikayla ging lekker aan mijn voeten liggen slapen. Hij heeft zich lief gedragen, hij is altijd zo voorbeeldig als hij op bezoek gaat.

16 Maart 2007

Mikayla en ik hadden een cursus bij Stichting Petra. Deze cursus heet 'Grip op je dip' en is bedoeld voor jonge mensen met een depressie. Dus waren we heel de ochtend en middag op de stichting.

17 Maart 2007

Een goede vriend komt 's ochtends langs, want we zouden met zijn alle loempia’s maken. Met meelwormen. Dus wij eerst naar de dierenwinkel om meelwormen te halen. Hij ging dit maken voor de jeugddienst. En wij hielpen hem natuurlijk. Ze waren heel lekker, hoor, echt waar!! Ik zette hem 's middags bij de jeugddienst af en ik ging met de twee honden naar de Galderse meren. Het was heerlijk weer! De honden en ik hebben ons prima vermaakt. Mikayla heeft lekker gespeeld met andere honden, met mij en de bal. Ook heeft hij veel gezwommen achter de bal aan. Hij vindt het helemaal geweldig. Ook heb ik heel veel foto’s gemaakt, want hij is er fotogeniek. Hij blijft altijd zo mooi staan of zitten. Ik ben benieuwd hoe hij het gaat doen op de show in april in Goes. Maar voor mij is hij de mooiste van het ras!!!

18 Maart 2007

Vandaag hebben we lekker relax voor de tv gehangen en heb ik mijn verslagen getypt, terwijl Mikayla lekker op zijn bot lag te kluiven.

19 Maart 2007

Ik had vandaag totaal geen zin om terug te gaan naar Zeeland. Maar einde van de middag gaan Mikayla en ik maar weer. We gaan eerst nog even naar de stad en daarna komen we 's avonds aan in Zeeland. Mikayla en ik gaan langs de buurvrouw om bij te kletsen. Verder hebben we eigenlijk niet veel gedaan. Want we hadden heel de middag samen gewandeld.

20 Maart 2007

Vandaag ga ik met Mikayla trainen. Ik leer hem nu wat nieuwe spelletje. Net zoals weven, dan moet hij door mijn benen lopen terwijl ik loop. Hij vindt het helemaal geweldig. Mikayla is zo leergierig, hij wil alles voor je doen. Als we maar lekker samen bezig zijn. Ook loop ik met de buurvrouw en Mikayla naar de Action. Hij gedraagt zich best goed in winkels. Maar hij gaat altijd maf doen als ik op mij hurken zit om iets te bekijken. Hij gaat dan een beetje duwen en op zijn kop staan, dan moet ik altijd verschrikkelijk om hem lachen.

21 Maart 2007

Ik ga vandaag weer eerst naar het dierenasiel om te helpen. Na het asiel heb ik een afspraak met de fysiotherapeut. Zij vertelt dat ik een eigen, jawel, een privé hondentrainster krijg. Ik moet lachen, ik geef soms echt te veel toe, maar hij is zo’n schatje. Maar goed, we hebben de training hard nodig.

22 Maart 2007

Mikayla, de bovenbuurvrouw en ik gaan naar de stad. We lopen heel wat af sinds ik geen auto meer heb. En aangezien dat ik niet lang kan fietsen, is lopen de enige mogelijkheid. We lopen naar de Action en alle andere winkels in de stad. En Mikayla, die loopt maar mee. Als hij eenmaal in de winkel rustig is gaan liggen en het is weer tijd om te gaan, kijkt hij me aan en je ziet hem denken. Ik snap niet dat jullie mensen winkelen zo leuk vinden, want ik wordt er honds moe van! Winkel in winkel uit, het is echt een vent, hij loopt mee omdat wij elke winkel grondig willen doorzoeken naar leuke dingen. Ook gaan we nog even bij het asiel kijken.  

23 Maart 2007

Ik heb vandaag sociale vaardigheidstraining. Mikayla is heel lief. Hij ligt rustig op zijn botje te kluiven. Ook gaan we nog even naar het CWI met een stagiaire. Maar daar heeft hij zich misdragen!! Er kwam een man aan met een hoed op. En Mikalya ging te keer. Het ging woewoewoeef, echt kijk hard dus, eigenlijk was ik best trots op hem en vond het geweldig, maar hij moet toch echt even stil zijn, anders worden we er straks er uitgebonjourd. Dus ik zei maar dat hij gauw stil moest worden. Ik geef zijn bal maar, dan is hij stil. Blijkbaar had hij dit nog nooit gezien, en vond hij het raar.  

24 Maart 2007

Het wordt een drukke dag vandaag. Mikayla en ik gaan ons nieuwe vriendje Boefje ophalen uit het asiel. Het is een geholpen kater van een jaar of 9, hij is helemaal zwart met een wit befje op zijn borst. Hij is heel lief, hij heeft veel weg van een siamees. Mikayla vindt hem net zo geweldig als ik. Hij wil er thuis gelijk mee spelen, maar hij is nog een beetje bang, dus dat is wel zielig, maar het is wel normaal. Als we Boefje thuis hebben afgezet, gaan we nog even naar de dierenwinkel. Ook komen vandaag vrienden uit Breda op bezoek. Die waren ook met hun honden aangekomen. En die hadden nog een verrassing voor me. Ze hadden een konijntje bij, Stampertje heet ze. Dus nu ben ik twee dieren rijker in één dag. Hoe meer beesten, hoe meer vreugd! Maar dit was het wel, hoor.

Mikayla kende het konijn al en vindt het allemaal wel prima die dieren. Ik zei ook tegen hem, wees maar niet bang dat je aandacht te kort komt, hoor, knulletje. Want jij gaat overal mee naar toe en jouw plaatsje naast mij in bed blijft voor jou! 's Middags is Mikayla mee geweest naar de friettent en de kringloop winkel. Daarna zijn we met alle honden naar het strand geweest. Zij hebben een bestelbus, dus de honden hebben hun eigen cabine. Op het strand heeft hij heerlijk gerent, gezwommen en hij heeft als foto model gespeeld. Ik heb hele mooie foto’s gemaakt en besef dat het echt een geboren foto model is. Je legt hem uit wat voor foto je van hem wilt maken en hij doet het en hij blijft staan!

25 Maart 2007

Ik heb heel de dag geschilderd en Mikayla was nog helemaal moe van gisteren. Hij vond het echt niet leuk als hij mee moest om te plassen. Hij keek me echt aan, alsof hij wil zeggen: moet dit nou, moet ik nou al weer mee. Dus ik laat hem maar kort uit. Hij heeft zelfs geen puf om met de ratten of het konijn te spelen, die gewoon om en over hem heen lopen.

26 Maart 2007

Ik heb eerst gesprekstherapie met de psycholoog. Daarna gaan we een ronde lopen langs de havens en het water. Mikayla speelt ondertussen af en toe met de bal of hij loopt naast me mee. Daarna ging ik met een stagiaire even naar de stad. Na de stad zijn we gaan lunchen en daarna zijn we met Mikayla naar het strand gegaan. Mikayla en ik hebben lekker met de bal gespeeld. Ik had van de week van die tennisballen gekocht. Die waren in de aanbieding. Maar Mikayla beet ze gewoon gelijk door midden. Maar goed, ik heb altijd nog een reserve bij, gelukkig voor hem. Na het strand ben ik met de buurvrouw en Mikayla weer naar de winkel gelopen.

27 Maart 2007

Ik ben met Mikayla naar de therapiepaarden geweest. Dat was heel leuk. Eerst mocht Mikayla lekker met zijn zusje spelen. Jollee had gelijk Mikayla op de grond gegooid. Mikayla rent met Jollee heel de buitenbak rond. Lovelee wou alleen met de tennisbal spelen. Na dat ze lekker gespeeld hebben, hebben we ze in de paardenstal gedaan. Ik mocht toen een van de paarden poetsen. Dit was heel erg leuk om te doen. Het paard was heel lief. De fysiotherapeut ging nog rijden op Jelle. Ik vind het altijd een mooi gezicht, dat western rijden.

Na de paarden moest Mikayla weer mee naar het CWI. Ik had me ingeschreven voor een workshop Zorg & Welzijn. Natuurlijk was mij beste maatje Mikayla mee. Ook was de maatschappelijk werkster mee van de stichting. Eenmaal weer thuis ben ik met de buurvrouw weer naar de winkel geweest. Na de stad ben ik bij iemand op bezoek geweest en na het eten zijn we weer gaan lopen, dus Mikayla weer mee natuurlijk. Toen ik eenmaal thuis was en ik was de boel aan het opruimen, lag Mikayla op de grond half te slapen, terwijl mijn konijntje over hem heen loop. Het is grappig, het konijn zoekt echt gezelschap bij Mikayla en Mikayla is zo goed hondje. Hij geeft het konijn de aandacht die hij wil.

28 Maart 2007

Het wordt een hele drukke dag vandaag. Eerst ben ik naar het asiel geweest. Toen heb ik Mikayla uitgelaten en met hem gespeeld. Om 12.30 uur stond de woonbegeleiding voor de deur. Ook had ik een afspraak vandaag met de hondentrainster/begeleidster van Mikayla. We hebben al zijn ‘probleempjes’ door gesproken. Ik had het opgeschreven zodat ik niks kon vergeten. Hier onder heb ik de lijst van ‘probleemgedrag':

-        Mikayla blaft naar rare dingen die hij niet kent (bijvoorbeeld man met hoed), en soms naar honden.

-        Bang in het donker. Dit heeft Mikayla niet als de Border collie erbij is. Dan is hij een held,nou ja samen dan.

-        Als Mikayla moet apporteren, loopt hij vaak naar toe of voorbij en gaat snuffelen en soms apporteert hij wel gelijk. Als je zijn naam roept (Mikayla, bal, op een strenge toon) dan pakt hij gauw de bal en komt dan.

-        Let niet meer op als hij een hond ziet als hij los loopt, bijvoorbeeld op het strand en er zijn wat dominantere honden dan vlucht hij en blaft soms.

-        Als je hurkt, dan gaat hij maf doen, op zijn kop staan tegen je en hij wil dan op schoot (een hond van 30 kg!)

-        Hij ziet het nut er niet van in om te zitten bij een stoplicht. Als je zijn naam zegt, doet hij het wel.

-        Bij de kassa geen probleem.

-        Gaat achter duiven aan in de stad als hij los loopt.

-        Rent achter katten aan buiten, luistert dan voor geen meter.

Ja, het valt niet mee om een hulphond op te voeden. Zeker omdat hij aan het puberen is. Vandaag snapt hij helemaal wat de bedoeling is als we samen frisbeen en morgen kijk hij me schaapachtig aan, met gefronste wenkbrauwen, wat moet ik me dat ding?!

Ik ben blij dat ik een privé hondentrainster/begeleidster heb, want je ziet zelf ook niet wat je fout doet. Ze zei dat Mikayla door zijn lieve doen en laten, omhoog probeert te klimmen in de rangorden. Ja, wat Mikayla wil, gebeurt natuurlijk, hij is de man in huis. Als Mikayla geen zin heeft uit bed te gaan, dan blijven we nog gezellig even liggen. Maar dat maakt hem onzeker, omdat hij helemaal geen leiding kan geven. Dat is ook natuurlijk niet de bedoeling, maar ik moet dus meer de leiding geven. En niet zo onderhandelen en toegeven. Hij moet naar mij luisteren en ik niet naar hem.

We hebben heel veel doorgesproken. Want ik heb al veel honden getraind, maar Mikayla is zo lief en volgzaam. Ik heb alleen met dwarse en dominante honden gewerkt. Dat is heel wat anders dus. Maar we hebben volgende week weer een afspraak, dan gaan we een stukje lopen, zodat ze ziet, hoe hij het in het dagelijks leven doet. Na deze afspraak was de stagiaire geweest. We zijn een stukje gaan wandelen.

29 Maart 2007

Ik ben vandaag helemaal niet lekker en heb eigenlijk heel de dag geslapen. Maar tussendoor heb ik met Mikayla gefrisbeet, echt gaaf! Hij vangt hem goed! Frisbeen is heel  intensief voor een hond, dus als je 10 minuten achter elkaar bezig bent, is hij helemaal moe. Ook heb ik voor de show geoefend. Ik heb hem helemaal uitgeborsteld en show klaar gemaakt. Wat is hij een plaatje, zeg!! Die andere eigenaren met witte herders hebben geen schijn van kans 22 april, maar je mag een poging wagen natuurlijk!

30 Maart 2007

Het is haasten, haasten en nog eens haasten. Mikayla was niet uit bed te branden en ik vond het ook eigenlijk wel prima. Maar het is geen lolletje om je huis schoon te maken met een race tegen de klok. Ik moest opschieten, want ik had om 13.00 uur de cursus 'Grip op je dip' bij Stichting Petra. Na de cursus ben ik met een stagiaire naar de AH gelopen en naar de bieb. Daarna heb ik boodschappen gedaan bij C 1000. Ze kennen me daar. Zeker een vaste kassiaire. De hond is gelukkig geen probleem en ze laten ons rustig boodschappen doen.

31 Maart 2007

Ik ben vandaag weer ziek. Ik lig eigenlijk heel de dag op de bank. Alleen 's ochtends heb ik weer met Mikayla gefrisbeet. Want hij stond te stuiteren van energie thuis en dan gaat hij al de rest van de dieren, mijn ratten, konijnen en kat kwellen.

Binnenkort meer verslagen van Emily en Mikayla.